وقتی اولین بار (دو ماه پیش) وبلاگ نویسی درباره ماهیگیری رو شروع کردم. این همه دوست نداشتم. درسته که از خیلی قبل وبلاگها و سایتهای ماهیگیری رو میخوندم ولی ارتباطی با وبلاگ نویسان نداشتم. اولین کسی که باهاش کامنت به کامنت شدم رو  حالا نمیگم تا بعد. بعدش سایت وحید رو دیدم. باهاش حرف زدم و همون هفته  وحید اومد شهر من وباهم رفتیم ماهیگیری. وبعد متوجه جریانهایی بین وبلاگ نویسان ماهیگیری شدم که به یقین دوستان بهتر از من خبر دارند.

یکی از سروران نکته خوبی گفتند. ماهیگیران از ضعیف ترین اقشار ورزشی در ایران هستند. ضمن اعلام توافق با ایشون، من یه چیز دیگه هم از ماهیگیران وبلاگ نویس کشف کردم. به واسطه ارتباطی که با طبیعت دارند، ماهیگیران جزو بهترین و با شعورترین مردمان نیز هستند.

اصلا دوست ندارم درباره گذشته حرف بزنم. نباید هم بزنم. هر کسی ممکنه اشتباه کنه. کاملا طبیعی. احقاق حق خوبه. اما راه احقاق حق هم اشتباه نیست. یعنی هدف وسیله رو توجیه نمیکنه. ولی اینم دلیل نمیشه بگیم اونی که اشتباه میکنه حتما بده.

من به عنوان کسی که بعد از همه وارد این ماجرا شدم چیزی رو که از روز اول گفتم بازهم تکرار میکنم: بد مطلق وجود ندارد. خوب مطلق هم همینطور. اما خوب خوبه. من با هر دو نفر وارد در این جریان دوستم و میتونم تضمین کنم که هر دو خوبند.

راستی یادم رفت اونی رو که اولین بار باهاش کامنت به کامنت شدم معرفی کنم. میدونین!؟ این که یک نفر بتونه گذشت هم داشته باشه کار هر کسی نیست. خوشبختانه من اولین بار با کسی کامنت به کامنت شدم که به یقین بخشش رو میشناسه. آره خب! اون یه نفر بهرام عزیز بود. آره اون کسیه که تونست آرامش رو به میان ما برگردونه. که من الان به جای تلاش برای ایجاد صلح، چند لحظه پیش داشتم تو دیوان صائب دنبال یه بیت میگشتم تا بگم:

روشــــــــن شــود چــراغ دل ما زیکـــــدگر

چون رشته های شمع، به هم زنده ایم ما

بهرام عزیز! بزرگی روحت و وسعت بینشت تحسین برانگیزه. امیدوارم همیشه در همه کارهات موفق باشی و هیچ وقت غبار غصه به چهره ات ننشینه.

بزرگانی بودند که درایتشون، نصیحتشون، سخنانشون و در کل وجودشون باعث شد دوستی و مهربانی زودتر حاکم بشه. وظیفه خودم میدونم از سرورانم آقایان علیرضا ممتاز، بهزاد فتحی و کسانی که ممکنه بنده اطلاع نداشته باشم خیلی خیلی تشکر کنم.

منبع: http://www.carp-passion.com  

[دیروز برای دوست عزیزم آقا محمود از خراسان نظری گذاشتم درباره خیساندن و غوطه ور کردن جوشانده در مواد دیگر. بعدش یادم اومد که در جایی درباره این موضوع و چگونگی انجام صحیح آن مطلبی خونده بودم. امیدوارم مفید باشه.]

وقتی سالها پیش در یکی از آبهای محلی برای اولین بار شروع به ماهیگیری کردم استفاده از جوشانده در آن آب ممنوع شده بود. آن دریاچه محلی، جایی بود که به تازگی به راه افتاده بود و گرفتن ماهی ها با طعمه هایی از قبیل گوشت، ذرت، و خمیر در دستور کار آن زمان قرار داشت. اما بعد از چندین ماه که ماهی ها صید میشدند کپورها متوجه این نوع طعمه ها شدند و جلسات ماهیگیری سوت و کور آغاز گردید. [این موضوع به خاطر رها سازی ماهیها و هوشیاری ماهیهای رها شده بود.] در حین گپ زدن با یکی از دوستان این موضوع را نیز پیش کشیدم که صید در آن دریاچه بدون استفاده از جوشانده واقعا مشکل شده است. دوستم گفت که او هنوز هم خوب ماهی میگیرد و از من طعمه ام را سوال کرد. جواب من این بود: "گوشت، خب چاره ای هم ندارم. غیر از گوشت، کرم وماگوت هست که ماهیهای کوچکتر را جذب میکند." این سخن تعجب دوستم را در بر داشت و پرسید که آیا فقط از گوشت ساده استفاده میکنم؟ و گفت که در این صورت دیگر نمیتوانم ماهی بگیرم. باید طعمه ها را خیسانده و در موادی غوطه ور کنم. در جواب این سوال من که در چه ماده ای؟ او دست در جیبش کرد و دو شیشه کوچک بیرون آورد. یکی ظرف کوچکی از عسل و دیگری شیشه ای پر از عصاره توت فرنگی. این اولین درس من درباره خیساندن و غوطه ور کردن طعمه بود. جلسه بعد من نیز ابتدا گوشت را داخل  عصاره توت فرنگی غوطه ور کرده و سپس در عسل انداختم. این موضوع اعتماد به نفسم را تجدید کرد چرا که همان جلسه اول با صید خوبی همراه بود.

در اینجا چندین ایده برایتان مینویسم و مطمئنم بعد از یک بار امتحان شما هم تحریک خواهید شد که ترکیبات خودتان را به کار گیرید تا کپورهای بیشتری را به ساحل بکشید.

اولین چیز مورد نیاز یک مایع اولیه است. این ماده میتواند روغنهایی از قبیل روغن زیتون، روغن سرخ کردنی گیاهی یا آفتابگردان هم باشد. من روغن کنجد را دوست دارم. روغنها برای خیساندن طعمه های ساخته شده از نان هم مفیدند. یک مایع اولیه خوب هم میتواند آب داخل یک قوطی ذرت شیرین باشد. روغن داخل قوطی تن ماهی هم مایع اولیه بدی نیست.

بعد از تهیه مایع اولیه، میتوانید بوها را اضافه نمایید. برای مزه شیرین از عسل، روغن بادام، عطرهای کیک مانند توت فرنگی، وانیل، هلو و یا شکلات استفاده کنید.  اگر میخواهید طعمه خوشمزه باشد از بوهایی مانند فلفل، زردچوبه، و سیر استفاده نمایید.

برای ماههای تابستان و هوای گرم من بیشتر از روغن تن ماهی استفاده میکنم چرا که روغنها به راحتی از طعمه چکیده و محیط یکدستی را برای جذب ماهی آماده میکنند. در هوای سردتر بیشتر به دنبال ماده ای میروم که به جای پخش شدن در اطراف طعمه متمرکز شود. در این حالت ماده اولیه آب قوطی ذرت شیرین بهترین گزینه است.

برای مقادیر مواد، باید بگویم که مواد انتخاب شده مقدار هر کدام را مشخص میکند. به خاطر داشته باشید که مایع نهایی نباید خیلی روان باشد. این مایع در نهایت مایعی سفت خواهد بود که بتواند در طعمه نفوذ کند. اگر میخواهید نفوذ کاملی داشته باشید پس از یک بار خیساندن جوشانده را منجمد کنید. در هنگام بازشدن یخ جوشانده را دوباره به داخل مایع بیندازید. به خاطر بسپارید که فقط جوشانده ها نیستند که میتوانید با این روش آنها را بهتر کنید. برای هر طعمه ای کارگر خواهد بود.

خب! به کابینت آشپزخانه نگاهی بکنید و ببینید چیزی برای ساختن یک ماده جدید پیدا میکنید. فقط دست آخر پوشاندن روی طعمه با عسل را فراموش نکنید.

[سرور گرانقدر بنده جناب بهزاد فتحی در نظرات این پست مطلبی را ذکر نمودند که با تشکر از ایشان بهتر است در همین جا بیاورم. "چنانچه بویله مدت بیشتری داخل عسل باقی بمونه انقدر سفت میشه که دیگه نمیشه استفاده کرد."]

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

به کجا چنین شتابان؟

دیشب تو یه سایت این عکس رو دیدم. برام جالب بود. به نظر شما اینها دارن کجا میرن؟

منبع: www.fishingexpert.co.uk

برای بسیاری از ماهیگیران سوف با یک نوع خشنودی نوستالژیک همراه است چرا که اغلب اولین نوع ماهی است که یک تازه کار [در اروپا و آمریکا] می گیرد. [برای خودم آمور این حس را دارد.] سوف در رودخانه ها، استخرهای شنی، دریاچه ها، خلیج ها و کانالها یافت میشود. آنها در دسته های بزرگ شنا میکنند. سوفها ماهیانی همیشه گرسنه اند. صید یک سوف حتی کوچک هم روز یک ماهیگیر را مملو از شادی میکند.

اگر ماهیگیری را فقط به خاطر وقت گذرانی و لذت ماهیگیری انجام میدهید و قصد هزینه زیاد ندارید پس شما به دنبال سوف خواهید بود.

از لحاظ ظاهری اشتباه گرفتن سوف غیر ممکن است. سوف یک پیراهن راگبی با خطوط پررنگ به تن دارد. باله های لگنی و شکمی در زیر بدن دارای رنگ نارنجی مایل به سرخند. این باله ها شعله های رنگند! از دو باله پشتی یکی خاردار است. این خارها سمی نیستند اما در صورتی که ماهی را به صورت درست در دست نگیریم باعث بریدگیهایی  در پوست میشوند. [بلایی که خودم تجربه کرده ام. روزی در شهرک ارس به قصد خرید سوف وارد مغازه شدم و با دست سوفها را زیر و رو کردم تا بزرگتر ها را انتخاب کنم. آنجا متوجه نشدم. بعد از دو سه ساعت دست راستم طوری بود که انگار بیشتر از 100 تا بریدگی ریز با تیغ ایجاد شده است. سوزش چند روزه آن بریدگیها را برای هیچ کسی آرزو نمیکنم.] همچنین تیغ های بی ضرر صافی روی پوشش آبشش ها وجود دارند. این تیغ های بی خطر روی بدن و فلس ها هم هستند. به طوری که هنگام برداشتن ماهی آن حس لغزندگی سایر ماهیها به شما دست نمیدهد.

سوفها چشمانی درشت دارند. این چشمهای بزرگ دلیلی بر شکارچی بودن سوف هستند و خاطر نشان میکنند که سوف میتواند در شرایط نور کم آب و همچنین آبهای تیره و گل آلود نیز تغذیه کند. هر ماهی سوف بالای یک کیلو را به عنوان ماهی نمونه و منحصربفرد می شناسیم. سوف بالای 2 کیلو جزو رویاهای ماهیگیرانی است که به شکار تخصصی سوف میپردازند. [مثل بالای 30 کیلو در کپور].

یک چوب ماهیگیری چند منظوره یا چوب کوتاه اسپینینگ بهترین چوب صید سوف برای یک ماهیگیر تازه کار است. برای کشیدن سوف به ساحل نخ بسیار مقاوم نیاز ندارید اما مقاومت نخ بیشتر به خاطر موانعی است که در محل های زندگی سوف بخصوص ماهیهای درشت تر وجود دارند. در هنگام استفاده از کرم خاکی به عنوان طعمه از قلابهای سایز 8، 10 یا 12 استفاده کنید. اما قلاب سوف باید بسیار تیز باشد.

متد قدیمی صید سوف استفاده از طعمه شناور کرم خاکی بزرگ است. به علت طبیعت  شکارچی و اشتهای سیری ناپذیر سوف، این شیوه ماهیگیری هنوز هم محبوب و کار آمد است. ماگوتها، مکعبهایی از پنیر، نان، ذرت شیرین، و تکه هایی از گوشت هم در هنگام بکارگیری طعمه شناور به خوبی جواب خواهند داد. پنیر و گوشت طعمه هایی تقریبا سنگین هستند؛ از شناور بزرگتری استفاده نمایید. هنگام صید با کرم خاکی، در تکان اول به وارد آوردن ضربه اقدام نکنید چراکه شاید ماهی قسمت آزاد طعمه را میکشد. در اصل وارد آوردن ضربه برای سوف چندان معنی ندارد. او طعمه شما را خواهد بلعید.

سوفها ماهیانی غارتگر و همنوع خوارند. استفاده از یک ماش ماهی کوچک مرده یا تکه ای سوف سرخ شده نیز ماهیانی بزرگ را به چاک شما خواهد انداخت. از طعمه های کوچک روی قلابهای کوچک استفاده کنید. سوف طعمه بزرگ شما را خواهد ربود.

اسپینینگ برای صید سوف یکی از موثرترین روشها در آبهای راکد از قبیل استخرها و دریاچه های بزرگ است. از یک قاشقک ریز به این منظور استفاده کنید. در هنگام جمع کردن سرعت دور اسپول را هر از چند گاهی کم و زیاد کنید. شنای یک گول زنک با سرعتهای متفاوت حرکت یک ماهی کوچک مضطرب را شبیه سازی میکند و خوی تهاجمی یک سوف گرسنه را تحریک خواهد کرد. در چند متر آخر جمع کردن نا امید نشوید و سریع جمع نکنید. سوفها به طور دسته جمعی ماهیهای کوچک را تا مناطق کم عمق تعقیب میکنند تا در آبهای کم عمق گیر بیافتند و راه فرار نداشته باشند. در دریاچه ها و استخرها هر چه میتوانید قلابها را نزدیک مناطق دارای گیاهان و نیزارها بیندازید. در این محل است که سوفهای بزرگتر با آن پیراهنهای راه راهشان استتار کرده اند و در انتظارند.

اگر سوف گرفتید درنظر داشته باشید که دهان سوف استخوانی و محکم نیست. قلاب به راحتی میتواند دهان سوف را پاره کرده و منجر به فرار ماهی شود. خب! سوف درون چاک شماست؟ معطل نکنید. سریعا قلاب خود را دوباره به آب بیندازید. مطمئن باشید سوف های دیگر بسیاری آن دور و برند. این موضوع به دلیل خاصیت شکار دسته جمعی این نوع ماهی است.

[من سد ستارخان در آذربایجان شرقی نزدیکی اهر را برای صید سوف می شناسم. اگر دوستان اماکن دیگری را سراغ دارند لطفا معرفی بفرمایند.]

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

[گستردن سفره ای از انواع غذا برای جلب کپور به منطقه ماهیگیری یکی از روشهای متداول در صید این ماهی است. این عمل در میان ماهیگیران اروپایی با نامهای بستر طعمه، Groundbait  و Bait Carpet به معنی فرش طعمه  شناخته میشود. شخصا جلسات ماهیگیری را به خاطر می آورم که عمل طعمه پاشی را انجام داده و صید موفقی داشته ام. اما باید قبول کنیم که در بیشتر موارد تنبلی از انجام این کار بازمان میدارد. و البته این را اینگونه توجیه میکنیم که برای تفریح آمده ام و اگر هم نگیرم بودن با دوستان کافی است. و یا بهانه هایی از این قبیل. ولی فکر میکنم تفریحی که به خاطر آن به ماهیگیری میرویم همان گرفتن ماهی است. پس چه بهتر که این کار را اصولی و با تمام اشتیاق و علاقه انجام دهیم. نوشته زیر به این موضوع میپردازد.]

شما وسایلتان را نصب کرده اید و آماده شروع ماهیگیری و پرتاب هستید. آیا شما فقط قلاب را پرتاب می کنید و منتظر می شوید که کپور از راه برسد و آن را پیدا کند؟ خب! شما میتوانید این کار را بکنید. شاید این امر اتفاق بیافتد. اما در حقیقت این امر شبیه به این است که قطره ای شکلات را در زمین فوتبال مخفی کنید و از سگتان بخواهید که آن را پیدا کند. اگر به حد کافی برای پیدا کردنش به سگتان انگیزه بدهید شاید اتفاقی آن را پیدا کند. والا از این کار صرفنظر کرده و پی کار خود میرود. خطی از قطرات شکلات را تا نزدیکی قطره مورد نظر تشکیل دهید تا زودتر پیدا شود. یا چندین قطره با بوی شدید در نزدیکی قطره مورد نظر بگذارید تا در چند ثانیه کشف شود. همین امر در صید کپور هم صادق است. یک طعمه در یک دریاچه چند هکتاری [گاه چند صد هکتاری مانند دریاچه سد بارون در ماکو به مساحت 800 هکتار یا سد ارس به مساحت 2400 هکتار و ...] به راحتی پیدا نمی شود. مخصوصا اگر بستر دریاچه گل و لای یا لجنی باشد. در این صورت باید کپور را به منطقه قلاب دعوت کرده و با پذیرایی حسابی او را در آن حوالی آویزان کنید.

در زیر به روشهای آماده کردن و به کار بردن این نوع پذیرایی از کپور اشاره شده است. مواد زیر را در ظرفی بزرگ بریزید.

1-دو کیلو شاهدانه

2-یک قوطی کنسرو ذرت با آب مربوطه

3- حدود 250 گرم ماگوت مرده یا جگر چرخ شده

4-یک مشت بلغور

5-مقداری عسل (کمتر از 5 قاشق غذا خوری)

6-مقداری نمک و شکر

7-پودر ژله توت فرنگی یا آناناس

8-آرد گندم و ذرت از هر کدام 100 گرم

9-نان خشک خرد شده به مقدار دلخواه  

10-هر نوع حبوبات که در دسترس بود (بیشتر قیمت را مد نظر داشته باشید)

نان خشک از دو جهت بهترین ماده این مخلوط است. یکی صرفه اقتصادی و دیگری قابلیت ایجاد مخلوطی برای پرتاب در فواصل طولانی.

این مواد را کاملا با هم مخلوط نمایید. کاملا خیس و مخلوط باهم. حال این معجون را یک شب به حال خود بگذارید. روز بعد استحکام آن را آزمایش کنید. اگر آبش زیاد است کمی حبوبات اضافه کنید و اگر کم، مایعات. به هم زدن را فراموش نکنید. باید هوا را به داخل این مخلوط بفرستید. باید هنگام فشار دادن یا گلوله کردن چسبناک باشد. زمانی میتوان گفت دارای استحکام است که بعد از دست زدن لایه ای ضخیم روی دستانتان را بپوشاند. باید استحکامش آنقدر باشد که بتوان با تیر کمان پرتابش کرد.

بعد از این که به لب آب رسیدید چند گلوله از این فرش غذا درست کنید. چند عدد از جوشانده هایتان را هم شکسته و خرد نموده و در گلوله ها به کار گیرید. گلوله ها را در اندازه دلخواه درست کنید. [من برای این کار گلوله ها را اندازه تخم مرغ درست میکنم. از تیروکمانی که کش آن نسبتا قوی بوده و به جای چرم از یک استکان کوچک پلاستیکی بهره میبرد استفاده میکنم.] به تعداد مورد نیاز گلوله بسازید و منتظر شوید کمی خشک شوند. اگر هوا آفتابی باشد چند دقیقه کافی است. آنقدر منتظر شوید تا پوسته نازکی خشک شود چون این کار پرتاب آن را آسانتر میکند. برای این مواد خیس پاکتهای PVA به درد نمیخورند چون در عرض چند ثانیه پاکت حل شده و پرتاب را غیر ممکن میسازد.  پس از خشک شدن گلوله ها را در حوالی منطقه مورد نظر برای ماهیگیری پرتاب نمایید. چند گلوله را در اطراف آن محل بیندازید.

اگر مخلوطتان شل باشد به محض برخورد به آب مانند ابری پخش شده و ماهیهای موجود در لایه های میانی آب را هدف قرار خواهد داد. [از این نوع مخلوط در تابستان استفاده نمایید تا ماهیهای موجود در لایه ترموکلاین را به تغذیه وادارید.] و اگر گلوله ها سفت باشند ته نشین شده و ماهیهای ته دریاچه را هدف میگیرند. در مسابقات گاه مقدار طعمه پاشی آنقدر زیاد میشود که باعث سیر شدن یا سردرگمی ماهی میشود. برای گریز از این حالت ذرات مخلوط را بسیار ریز انتخاب کنید. و نیز در این شرایط روش دیگری به میان می آید. این روش استفاده از طعمه پاشها (Feeder) است. فقط اطمینان حاصل کنید که کپور را به منطقه دلخواه کشانده و برای تغذیه تحریک نموده اید. کپور باید از طعمه اصلی شما تغذیه کند. [درباره فیدر یا طعمه پاشها در سایتهای فارسی بسیار مطلب خوانده ام. میتوانید با جستجوی فارسی اطلاعات کامل بدست آورید. روش دیگری هم استفاده نموده ام. منجمد کردن این مخلوط داخل یک ظرف یا لیوان یکبار مصرف کوچک و قرار دادن هرزگردی داخل آن و استفاده از آن به عنوان وزنه. اتفاقا بوی این ماده بیشتر میشود و به مرور در کنار قلاب پخش میشود. باید به خاطر داشت که هدف از طعمه پاشی قرار دادن طعمه یا جوشانده اصلی در مرکز یا نزدیکی این مواد است. دوستان گرامی طبق اطلاعات بنده اگر حبوبات کاملا خیس نخورند و حالت تخمیر در آنها به وجود نیاید بسیار خطرناک است چون می تواند باعث مشکل گوارشی و در بیشتر موارد مرگ کپور گردد. ]

منابع:

http://www.carp-passion.com

مقاله Elie Godsi در http://www.questbaits.com

http://www.carp-bait.net

دوستان! با مطلبی کاملا جدید در مورد طعمه مربوط به کپور و راههای درست کردن آسان و ارزان قیمت این طعمه ها بزودی در خدمت خواهم بود.

 مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

منبع: www.anglersfishingguide.com

سوف نامی است که به خانواده Percidae از رده ماهیان آب شیرین اطلاق می شود. شناسایی این نوع ماهی بسیار آسان است. دارای دو باله پشتی است که یکی خاردار و دیگری نرم است. در هر طرف بدن مابین 6 تا 9 نوار تیره عمودی دارد که این نوارها ماهی را قادر میسازند در مجاورت علفهای آبی استتار نماید. نام معروف این نوع ماهی در میان ماهیگیران اروپایی "خط خطی" است.

اندازه این ماهی به محل زیستش بستگی دارد. این ماهی میتواند تا اندازه 3 کیلو رشد کنند اما بیشتر ماهیگیران با ماهیهایی به وزن 600 گرم تا یک کیلو نیز راضی میشوند. رکورد بریتانیا در سال 2008 با صید یک سوف به وزن 2 کیلو و هشتصد گرم رقم خورده است.

این ماهی هم در آب راکد و هم رودها یافت میشود. بعضی ماهیگیران اظهار میدارند که صید سوف در زمستان آسانتر از تابستان است. به نظر میرسد این تئوری دارای پشتوانه هایی هم باشد چرا که در تابستان سوفها به طور گسترده حرکت میکنند، فعالانه شکار میکنند و به آبهای عمیقتر و پر شتابتر تمایل نشان میدهند. در زمستان که غذا کمتر یافت می شود این ماهیها جهت صرفه جویی در انرژی کمتر حرکت میکنند. طرفداران این نظریه اذعان میدارند که ترکیب این دو عامل (حرکت کمتر و نبود غذا) در زمستان ماهیها را به خوردن طعمه های ماگوت و کرم خاکی ترغیب میکند.

سوف در اوایل بهار تخم ریزی میکند و میتوان دسته هایی از این ماهی را که با هم به سوی نقاط تخم ریزی شنا میکنند در این موقع سال دید. ماهی ماده در شرایط ایده آل میتواند در فصل تخم ریزی قریب به 300000 تخم ریزی کند. رشته های ژله مانند و چسبناک تخم سوف به شنها، نی ها، و درختان داخل آب می چسبند. بعد از 8 یا 9 روز تخمها شکافته میشوند. بسیاری قبل از این موعد به وسیله صیادان دیگر شکار میشوند. غذای بچه ماهیها را لارو حشرات و پلانکتونها تشکیل میدهد اما هر چه بزرگتر میشوند شروع به خوردن انواع ماهیهای کوچکتر از خود – حتی از جنس سوف - می نمایند. حتی سوفهای نسبتا کوچک نیز بسیار مهاجم و درنده هستند. در شرایط غذایی ایده آل یک ماهی سوف در 7 سالگی به وزن 1800 گرم میرسد. اما شرایط بد غذایی یک سوف 7 ساله را حتی در وزن 250 گرم نیز نگه میدارد.

این ماهی  بسیار غارتگر است و اغلب دسته جمعی شکار میکنند. آنان ماهیهای کوچک را به سوی آبهای کم عمق تعقیب میکنند تا در آنجا محبوس شده و به وسیله دسته سوف شکار شوند. آنها قادرند ماهیهایی به اندازه نصف طول خود را ببلعند. به علت خاصیت تهاجمی در حین شکار، این ماهیها برای صید با انواع طعمه از قبیل کرم، قاشقک، ماهی ژله ای، ماگوت، نان، ذرت، و حتی تکه های گوشت و پنیر مناسب هستند.

[ان شاء الله بزودی با مقالاتی تخصصی درباره صید سوف، این ماهی رو هم به پستهای ماهیگیری اضافه میکنم.]

 مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

جوشانده های شناور یا جهنده (pop up) تفاوت زیادی با جوشانده های کف خواب ندارن. اما در مواقعی لازمه که به جای طعمه کف خواب از طعمه شناور استفاده کنیم. شخصا در موراد زیر از این طعمه ها استفاده میکنم.

در صورتی که در محل صید احتمال وجود خرچنگ های مزاحم وجود دارد استفاده از این نوع طعمه آرزوی خرچنگها رو تو دلشون باقی میذاره.

اگه محل پرتاب قلابها لجنی باشه بهتره از این نوع طعمه استفاده کنیم تا سنگینی وزنه طعمه رو هم با خودش تو لجنها نبره.

اگه احتمال وجود ناحیه پر از علف رو داریم برای اجتناب از رفتن طعمه به داخل علفها بهتره از جوشانده شناور استفاده کنیم.

در صیدهای تابستانی زمانی که قصد ماندن کوتاه مدت در کنار آب رو داشته باشم ترجیح میدم از pop up ها و رنگهای بسیار روشن آنها استفاده کنم؛ چون در اقامتهای کوتاه مدت اغلب طعمه پاشی نتیجه خوبی نداره. اگر در محل ماهیگیری طعمه یا غذا واقعا کم باشه میتونیم از این نوع طعمه نتیجه خوبی بگیریم. وقتی هوا گرمه کپورها زیاد شنا میکنن و دوست دارن به جاهای گرمتر برن یعنی در عمقایی بالاتر و دور از ته آب شنا میکنن. باید شانس دیده شدن طعمه هامون رو افزایش بدیم. چنین مواقعی هر چند وقت یکبار ارتقاع pop up رو افزایش میدیم تا تقریبا حدس بزنیم که ماهیها تو چه عمقی هستن.

خب دونستن نوع و ترکیب بستر محل ماهیگیری و همچنین عمق آن کار خیلی راحتی هم نیست. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه به اینجا مراجعه کنید.

برا صید زمستونی هم میشه از این طعمه ها استفاده کرد اما باید طول ریسه pop up خیلی کم باشه. کمتر از 3 سانتی متر.

اما مساله اصلی در اینجا قیمت این طعمه های شناور یا جهنده است. من چند بار از این نوع طعمه خریدم. تقریبا هر جوشانده 10 میلی متری 700 تومان و هر جوشانده 13 میلیمتری دونه ای 1000 تومان. خب گرونه، مخصوصا زمانی که محل و بستر ماهیگیری طوریه که هنگام جمع کردن گیر بکنه و هر بار یکی از قلاب جدا بشه. متاسفانه ما امکانات لازم برای درست کردن این طعمه رو نداریم. اما طعمه های جوشانده کف خواب رو راحت درست میکنیم؛ اونم در رنگها و با مواد و بوهای مختلف. نوشته زیر چگونگی تبدیل جوشانده کف خواب به جوشانده شناور یا جهنده رو نشون میده.

قسمت زیرین این نوشته و تصویر مربوط به آن با اندکی دخل و تصرف از سایت زیر اقتباس گردید:

http://www.anglersnet.co.uk

1-در صورت نداشتن پانچ جوشانده (که به احتمال قوی همانند خودم شما نیز ندارید) از بریده آنتن های قدیمی رادیو و تلویزیون استفاده نمایید. از این آنتن ها در طول کمتر از 5 سانتی متر استفاده نمایید.

2-هنگام برش جوشانده دقت نمایید که همه جوشانده را نمیشود یک مرتبه سوراخ نمود. پس از برش مقدار کمی، مواد برش شده را از آنتن بیرون بیاورید. این کار از به هم پاشیدن طعمه و یا ترک خوردن آن جلوگیری میکند.

3-فوم های فشرده امروزه در رنگهای مختلف در بازار موجودند. نزدیکترین رنگ به رنگ جوشانده را انتخاب نمایید و پس از بریدن مقدار مناسبی از فوم، آن را به صورت پیچی در ناحیه برش شده جوشانده وارد نمایید. سپس قسمت های بیرون آمده فوم را با موکت بر ببرید. هر چه مقدار این فوم بیشتر باشد بهتر است چرا که از نفوذ آب و شل کردن جوشانده جلوگیری میکند.

4-با استفاده از سوزن جوشانده طعمه جدید را به مویی ریسه وصل نمایید. چنانچه سوزن جوشانده ندارید لازم است ذکر شود که قبلا در سایتهای دیگر فارسی زبان زحمت کشیده و نحوه ساخت آن را توضیح داده اند. برای کسب اطلاعات در این زمینه جستجوی فارسی بکنید.

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

منبع: http://www.carp-fishing-tactics.com

همانند انسانها، کپورها نیز هنگام یافتن و خوردن غذا کاملا به حس هایشان متکی اند. کپور میتواند آنچه را که قرار است بخورد بو بکشد، بچشد و ببیند. آنها سیستم بویایی پیشرفته ای دارند که میتواند هر آنچه را که در آب حل شده است تشخیص دهد. اطراف دهان کپور دارای سلولهای حساس به مواد شیمیایی است که کپور را قادر میسازد که تصمیم بگیرد غذا خوب است یا نه. آنها برای دیدن از هر دو چشم استفاده میکنند اما اگر طعمه ای درست در جلوی چشمانشان ظاهر شود سریعا از سبیلک هایشان برای لمس و چشیدن طعمه استفاده میکنند.

کپور مواد مختلف را بو میکند. درست در یک لحظه مغزشان تصمیم میگیرد که آیا ماده مربوط به این بو خوردنی است یا نه. آزمایشات نشان داده اند که کپورها قادر به تشخیص بوی آمینواسیدها یی هستند که از طرف کرمها، خرچنگها و گیاهان آبی تولید میشوند. عصاره حاصل از صدف دریایی، ملاس قند، و  پودر جگر دارای ساکارز و آمینواسید هایی هستند که کپور آن را به عنوان ماده دارای ارزش غذایی تشخیص میدهد. اگر طعمه دارای این مولکولها نباشد کپورها به طرف آن نمی آیند.

علاوه بر حس بسیار قوی بویایی، کپورها دارای حس چشایی منحصر بفردی نیز میباشند. سلولهای سبیلکها، باله های شکمی، باله لگنی، پوست زیر سر و دور دهان کپور دارای قدرت تشخیص مواد خوراکی از مواد به درد نخور هستند.  با استفاده از این امکانات آنها به موشکافی درباره غذا میپردازند. به عنوان مثال وقتی کرم را در محیط دارای گل و لای بو میکند، همزمان لجن و مواد دیگر اطراف آن را به داخل دهان میکشد. عضو چشایی سقف دهان غذا را به کف دهان میفرستد و مواد غیر خوراکی ریز از طریق فشار وارده از طریق آبششها و مواد غیر خوراکی درشتتر از طریق دهان به بیرون پرتاب میشود. تقریبا 97 درصد از موادی که به دهان کپور میرسد دوباره به بیرون فرستاده میشود. آنچه باقی میماند به وسیله دندانهای حلقی در هم شکسته میشود. این دندانها در سه ردیف در انتهای دهان چیده شده اند. در درونی ترین ردیف دارای 3 دندان و در دو ردیف جلویی دیگر در هر ردیف یک دندان وجود دارد.

درباره این موضوع که کپور چه موادی را خوشمزه تلقی میکند اختلاف نظر وجود دارد. بعضی اعتقاد دارند که کپورها جوشانده، خرده نان، طعمه گوشتی و بوهای میوه جات را دوست دارند. جوشانده های دارای جذب کننده های طبیعی مانند عصاره صدف دریایی همراه با یک پروتئین خوب مانند غذای ماهی، کپورهای بیشتری را جذب خواهند کرد. بعضی از ماهیگیران از بادام زمینی استفاده میکنند چرا که بادام زمینی دارای لیپید (چربی)، آمینواسید و شکر میباشد. Dean Towey منوی مربوط به طعمه شخصی خودش را اینگونه معرفی میکند: غذای ماهی، سویای پرچرب، لاکت آلبومین (پروتئین موجود در شیر)، پنیر مایه و عصاره جلبک دریایی. اما Matt Hayes روش جوشانده و ذرت را ترجیح میدهد و عقیده دارد اگر قبل از پرتاب کمی شاهدانه به عنوان غذای آزاد باشد بهتر نتیجه میدهد.

مواظب باشید! کپورها دارند میبینند. چشمان کپورها بسیار دقیقتر و حساستر از چشمهای ما هستند. آنها میتوانند در نور بسیار کم هم دقیق ببینندو علاوه بر این حتی نور ماورای بنفش را هم تشخیص میدهند. با استفاده از دو چشم تمرکز میکنندو فقط یک نقطه کور ریز در زیر دهان دارند. اما به هوش! کمترین تغییر نور و حرکت بیرون از آب (بالای سر) را میبینند. لباس ماهیگیر باید اصول استتار را رعایت کند.

کپورها دارای گوشهایی هستند که با حساسیت بسیار بالا صداهای واقع در دامنه 60 هرتز تا 6000 هرتز را میشنوند. این گوشها در دو طرف سر، بالای آبششها و قسمت پشت مغز قرار دارند. این گوشها دارای غشایی پراز یک مایع و تارهایی هستند که با اتصال به استخوان گوش کمترین موج و لرزه موجود در آب را به مغز ارسال میکنند. این گوشها به واسطه چندین استخوان دیگر به کیسه هوای ماهی وصل هستند که این کیسه هوا به عنوان آمپلی فایر (دستگاه تقویت صدا) عمل میکند. وزش باد نخ ماهیگیر را به لرزش می اندازد و این لرزش را ماهی میشنود و اینگونه به سوی طعمه و قلاب می آید.

خب! شما تمام این مسایل را رعایت میکنید و ماهی نمیگیرید؟ به خاطر داشته باشیم که کپورها موجوداتی بسیار حساس هستند. دارای مغزی بزرگ نسبت به سایر ماهیها، مغزی که به آنها میگوید از طعمه بخصوص، در زمان خاص، در مکان مشخص دوری کنند. مخصوصا ماهیهای طعمه دیده - که در کشور ما بسیار کم یا بهتر است بگویم انگشت شمارند- که بسیار محتاطانه به تغذیه میپردازند. همچنین ماهی صید شده یا زخمی نوعی ماده بودار از خود ساطع میکنند که به منزله اعلام خطر برای ماهیهای دیگر است. اگر قصد زنده نگهداشتن ماهی برای عکس یا وزن و همچنین تازه ماندن را دارید در جایی دورتر از نخهایتان به این کار اقدام کنید.

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

اگر در دریاچه ای تازه وارد هستید و میخواهید صید خوبی داشته باشید باید بتوانید از خصوصیات نامرئی که در بستر آن خوابیده اند اطلاعاتی بدست آورید. پی بردن به خصوصیات کف دریاچه مانند بسترهای پر از علف، بستر گل و لای، گودالهای سنگی و تپه های کوچک بسیار مهم است زیرا شما باید از ریسه مناسب برای آن نوع بستر استفاده نمایید. اگر به محلی پرتاب میکنید که علفزار باشد استفاده از وزنه ای که نسبت به طعمه به چوب نزدیکتر باشد صحیح نیست. چون حتما طعمه را همراه خود به داخل گیاهان خواهد کشید. پی بردن به خصوصیات کف دریاچه، همچنین به علت یافتن نقاط داغ تغذیه ماهی مهم است. مثلا بستری از گل و لای (لجن)  دارای منابع غذای طبیعی است. یعنی کپورهای حریص و اسیر روزمرگی آن دور و برند. و نیز پی بردن به عمق نقاط مختلف آب ما را در تصمیم گیری در شرایط مختلف یاری میکند.

برای پی بردن به خصوصیات و شکل کف دریاچه راههایی وجود دارند که بهترین و موثرترین روش استفاده از شناور نشانگر میباشد. در زیر به روش ساختن آن و همچنین روشهای استفاده از آن برای اکتشاف کف آب اشاره میشود.

برای ساختن این نشانگر مطابق شکل زیر عمل نمایید. باید دقت نمایید که بهتر است نخ اصلی از نخ بافته شده باشد.  و شناور نیز طوری باشد که از فاصله نسبتا دور قابل رویت باشد.

استفاده از نشانگر برای ترجمه حالات بستر دریاچه و درک پستی و بلندیها و شناخت نوع بستر کاری است که با ممارست یاد خواهید گرفت ولی سعی کنید این ممارست را در اوقاتی انجام دهید که قصد صید ندارید؛ چرا که پرتاب های زیاد این نشانگر حتما ماهیها را از آن نواحی دور خواهد کرد یا حداقل تغذیه آنها را متوقف خواهد نمود. بعد از تمرین شما قادر خواهید بود در سه یا چهار پرتاب به شناختی نسبتا کامل کف دریاچه دست بیابید.

برای استفاده از این نشانگر جهت تخمین عمق آب در قسمتهای مختلف به روش زیر عمل نمایید.

روی چوب ماهیگیری به فاصله نیم متر از جلوی اسپول علامتی با یک تکه نخ بگذارید. قلم و کاغذ را هم فراموش نکنید.

1-نشانگر را به محل مورد نظر پرتاب کنید.

2-منتظر شوید تا وزنه کاملا در ته آب بنشیند.

3-نخ را جمع کنید تا با یک احساس سنگینی مطمئن شوید که شناور به وزنه رسیده است.

4-اکنون کلاچ چرخ را باز کرده و، از مقابل اسپول تا جلوی علامت روی چوب، نخ را بکشید.

5- همزمان با تکرار این کار تعداد نیم مترها را بشمارید تا این که شناور در روی آب دیده شود.

6-اکنون شما با نصف کردن تعداد نیم مترها عمق آن نقطه را به متر خواهید داشت.

سر چوب را پایین نگه دارید. نخ را جمع کنید و در حین جمع کردن نخ است که باید با دقت تمام (چنانچه در زیر خواهد آمد) به نوع و ترکیب بستر دریاچه نیز پی ببرید. اما در حین جمع کردن نخ هر چند متر (مخصوصا درصورت سنگین یا سبک شدن بیش از حد) دوباره مراحل 3 تا 6 را تکرار کنید تا عمق قسمتهای مختلف بدست آید. در زمان جمع کردن هنگامی که جمع کردن سخت تر میشود یا به عبارتی سنگینی بیشتری احساس می کنید این میتواند به این معنی باشد که وزنه دارد از سربالایی یک تپه بالا می آید. بعد از این حالت وقتی وزنه سبک تر احساس شود یعنی به بالای تپه رسیده اید. و زمانی که بسیار راحت جمع شود این پیام را دریافت میکنیم: وزنه در سرازیری تپه پایین می آید. برعکس این حالت یک دره را نمایان میکند. یک دره یا گودی میتواند پر از مواد لجن مانند باشد که منبعی از غذای طبیعی است. پرتاب به این گونه جاها شاید ماهیهای زیادی را به چاک شما راهنمایی کند.  فراموش نکنید که برای خودتان نقشه ای روی کاغذ رسم کنید.

حالا میپردازیم به اکتشاف نوع بستر در هنگام جمع کردن نخ. بهترین شیوه برای شناسایی نوع بستر میتواند از طریق قرار دادن انگشت سبابه روی چوب در هنگام جمع کردن انجام گیرد چرا که تمام ارتعاشات وزنه به نوعی به چوب منتقل میشود.

اگر بستر دریاچه شنی باشد حرکتهای چکشی در چوب احساس خواهید کرد. البته باید این حرکات چکشی مستمر باشند نه فقط یک یا چند حرکت انگشت شمار که نشان دهنده وجود چند سنگ در مسیر وزنه است. در صورت وجود بستر شنی یا لجنی نوک چوب حرکتهای متناوبی از یک حرکت تند و سپس یک حرکت ملایم را نمایش میدهد.

در بسترهای پوشیده از علف وزنه گیر میکند و هر از چند گاهی به جلو می آید. در هنگام جمع کردن احساس میکنید که چیزی الاستیک  یعنی مانند کش یا فنر را میکشید.در این هنگام به جای فشار آوردن و کشیدن وزنه از میان علفها، بهتر است نوک چوب را همزمان با جمع کردن به بالا بیاوریم تا وزنه از بالای علفها عبور کند. مقاومت طولانی تر به این معنی است که محدوده علفزار وسیع است.

در محل گل و لای و لجن وزنه در ابتدا در گل و لجن فرو میرود و شما احساس میکنید کشیدن واقعا سخت شده است. هنگام آزاد شدن وزنه خواهید دید که نوک چوب با تکانی شدید به عقب پرتاب میشود. و دوباره زمانی که یکبار دیگر وزنه در گل فرو برود کشیدن سخت تر میشود. مقدار فشار وارده به نوک چوب میتواند عمق گل و لای را نیز تا حدودی مشخص نماید.

این مقاله و تصاویر آن از سه مقاله موجود در سایتهای زیر اقتباس گردید:

www.Carp-Fishing-Tactics.com

http://www.anglersnet.co.uk

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

منبع: www.Carp-Fishing-Tactics.com

به ده علت عمده زیر برای عدم موفقیت در گرفتن ماهی کپور درشت نگاهی بیندازید:

1-      نخی که قلاب را به نخ اصلی وصل کرده است خیلی بلند است که این موضوع ماهی را قادر می سازد که طعمه را برداشته، تست کند وبیرون بیندازد. و یا کوتاه بودن زیاد همین نخ که آزادی عمل را از ماهی برای برداشتن طعمه میگیرد.

2-      در محلی که انتخاب کرده اید ماهی نیست. یا به جایی پرتاب کرده اید که ماهیها به ندرت در آن شنا میکنند.

3-      به علت فراوانی منابع غذای طبیعی ماهیها تغذیه نمیکنند. این موضوع در بعضی از دریاچه ها در مواقع بخصوصی از سال روی میدهد. [این مشکل امسال گریبانگیر ما هم شده بود. باران و در نتیجه سیل های بسیار شدید، کوههای اطراف دریاچه را می شست و به داخل دریاچه میریخت. آبی که پر از انواع دانه های گیاهی و حشرات بود. به مدت چندین هفته بعد از آن بارانهای تند بهاری در محل ماهیگیری من به ندرت کسی ماهی میگرفت یا حداقل ماهی درشت.]

4-      ریسه به هم پیچیده است. بیشتر ریسه های بکار رفته برای کپور می تواند به دلایل زیاد از جمله پرتاب، در حین فرورفتن در آب، و تست و انداختن طعمه توسط ماهی به هم پیچیده و ناکارآمد شوند. [ دوستان برای حل این مشکل – در مورد ریسه های مخصوص کپور-  در مراحل پرتاب و فرورفتن در آب روش زیر را به کار بگیرید. پس از پرتاب در آخرین مترهای فرود طعمه از هوا به سطح آب، با انگشت اشاره در نزدیکی اسپول بیرون آمدن نخ را کند کنید. این کار باعث افت سریع شتاب وزنه شده و فاصله ای بین وزنه و طعمه ایجاد میکند. در حقیقت با این کار حالت پر مانندی به طعمه میدهیم. و به محض برخورد طعمه و وزنه به سطح آب، از بیرون آمدن هر گونه نخ از اسپول جلوگیری نمایید. این موضوع را در یکی از مقالات همین سایت (غیر از این مقاله) خوانده بودم. واقعا مفید بود. امتحان کنید.]

5-      قلاب برای سایز طعمه خیلی کوچک است. اگر مایل به استفاده از قلابهای کوچک هستید باید مویی ریسه را بلندتر انتخاب کنید تا قلاب به راحتی افتاده و در دهان ماهی فرو رود.

6-      در مقایسه با تعداد ماهیهای موجود در منطقه پرتاب، طعمه پاشی بیشتر از حد لازم بوده است. این موضوع بیشتر در ماههای سرد اهمیت دارد. اگر میدانید تعداد ماهیها کم است پس قلابها را در فواصل زمانی به جاهای مختلف پرتاب کنید.

7-      سرو صدای زیادی در بیرون آب به راه افتاده است. بعضی از کناره ها دارای پوشش سنگی درشتی است که هنگام چیدن وسایل و پرتاب با راه رفتن روی آنها لرزه هایی را به آب میفرستند که باعث ترسیدن ماهی ها شده و آنها را از آن ناحیه دور میکند.

8-      استفاده از طعمه ای که کپور ها آن را به عنوان غذای خطر خیز علامتگذاری کرده اند. [البته این موضوع در کشور ما زیاد صدق نمیکند. چرا که ماهیهایی با طعمه آشنا هستند که یک یا چندین بار صید شده و به آب برگردانده شوند و متاسفانه در کشور ما غیر از افراد معدودی بیشتر ماهیگیران حتی به ماهیهای کمتر از 100 گرم هم رحم نمیکنند.]

9-      ماهیها طعمه شما را پیدا نمیکنند. این موضوع  میتواند به دو علت همزمان بستگی داشته باشد. نداشتن بو توسط طعمه و نیز جذاب نبودن رنگ طعمه. که در این وضعیت ماهیهایی که از آن منطقه عبور میکنند متوجه وجود طعمه نمیشوند. وجود یکی از این شرایط شاید ماهی را به سوی قلاب جذب کند.

10-  شاید به علت وزنه سنگین و بستر دارای گل و لای طعمه مخفی شده و قابل رویت برای ماهی نمی باشد.

منبع: www.Carp-Fishing-Tactics.com

انتخاب بهترین طعمه برای استفاده در دریاچه محل ماهیگیریتان فی نفسه کار مشکلی است. آیا بهتر نیست به جای امتحان طعمه های مختلف و اتکا به شانس در وقتتان صرفه جویی نموده و گزینه هایتان را کاهش دهید؟ چندین روش برای حصول اطمینان از اینکه برای انتخاب طعمه در مسیر درستی قدم بر میدارید وجود دارند.

کمی تحقیق کنید:

از ماهیگیران آن محل در مورد طعمه بپرسید و از آن استفاده کنید؛ اما اگر افراد زیادی از آن طعمه استفاده میکنند شما طعمه مشابه دیگری را به کار بگیرید. اما نباید در این محل متوقف شد. از طعمه هایی که دیگران به هیچ وجه بکار نمیبرند دوری کنید.

اکنون بیایید نظری بکنیم به روشهای اعمال طعمه:

1- اگر مطمئن هستید که در محل ماهیگیری شما ماهی وجود دارد، از طعمه بدون بو استفاده کنید. میتوانید یک کیسه کوچک از چنین طعمه هایی را درست کرده و به همراه داشته باشید. کپورها از حس بویایی برای تشخیص مواد مغذی به کار رفته در طعمه استفاده میکنند و اگر به مذاقشان خوش نیاید به آن طعمه نزدیک هم نمیشوند. پس اگر آن را ببینند و بویی از آن دریافت نکنند ممکن است برای تست کردن مواد با حس چشایی به سوی طعمه بیایند. بعضی اوقات شما فقط به یک ماهی نیاز دارید که طعمه را بردارد تا ریسه شما دست به کار شده و تردستی اش را نشان دهد.

2-از طعمه هایی استفاده کنید که بتوانند وزن قلاب را خنثی کنند. بدین ترتیب طعمه و قلاب حرکتی کاملا طبیعی در آب خواهند داشت که برای ماهی شبیه به غذای آزاد موجود در آب به نظر میرسد.

3-اگر در آن دور و بر مردم با ذرت و حبوبات صید میکنند شما از جوشانده استفاده کنید. و برعکس. یعنی اگر بسیاری با جوشانده ماهی میگیرند شما به روشهای قدیمی اتکا کنید؛ مانند طعمه ذرت بر روی بستری از شاهدانه و یا طعمه ماگوت بر بستری از حبوبات.

4-اگر در آخر هفته ای هستید که ماهیگیران بسیاری اطراف محل را با طعمه آزاد انباشته اند شما از روش تک قلاب و بدون طعمه پاشی، در محدوده ای خارج از طعمه های آنها صید کنید. و اگر از تک قلاب استفاده میکنید حتما طعمه مربوطه را به انواع جذب کننده ها مزین کنید. این روش بیشتر برای ماهیان تنها کاربرد دارد و اگر دسته ای از ماهیان در آن دور و بر باشند دیگر این روش کاربرد نخواهد داشت.

5-یک جوشانده را از وسط به دو نیم کنید و دو تکه را بر خلاف گردی (همانند یک دمبل) به ریسه مویی بزنید که این موضوع ماهیهای بزرگتر و مجربتر را سریعتر گول میزند.

6- سه یا چهار جوشانده را همزمان به ریسه مویی بزنید البته باید دو تا از اینها طعمه شناور باشند تا حالت حرکت آزاد طعمه حفظ شود.

[اوایل تابستان پارسال بعد از خواندن این مقاله، این بند آخر را به طرز دیگری امتحان کردم. تعداد 10 حبه ذرت را به ریسه مویی زدم. طول مویی ریسه بعد از خم قلاب نزدیک 5 سانتی متر شده بود. هنوز 15 دقیقه نشده بود که یکی از بزرگترین ماهیهای صید پارسالم نخ را کشید.]

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

این تصاویر پاسخ ساکت من به این سوال هستند که: چرا باید بازیافت کرد؟ اگر پاسخگو نیستند به مطالب زیر دقت کنید.

آلومینیوم

-          بازیافت یک قوطی نوشابه آلومینیومی می تواند به اندازه برق مصرفی یک لامپ 100 واتی به مدت 20 ساعت، یک کامپیوتر به مدت 3 ساعت و یک تلویزیون به مدت 2 ساعت صرفه جویی کند.

-          یک قوطی نوشابه آلومینیومی 90 روز بعد از شروع بازیافت و بعد از مراحل جمع آوری، ذوب، قالب، تولید و توزیع به عنوان قوطی جدید در قفسه مغازه ها قرار میگیرد.

-          بازیافت یک تن آلومینیوم در 37 بشکه نفت صرفه جویی میکند.

-          بازیافت 125 قوطی نوشابه آلومینیومی میتواند به اندازه  برق مصرفی یک خانه به مدت 24 ساعت صرفه جویی کند.

-          برای تولید یک تن آلومینیوم چهار تن سنگ معدن مورد نیاز است.

شیشه

-          تخمینا 1000000 سال طول میکشد تا شیشه در محل دفن زباله از بین برود.

-          شیشه از بین نمیرود و خراب نمیشود. می توان برای ابد آن را بازیافت کرد.

-          بازیافت شیشه 25 تا 32 درصد در انرژی لازم برای تولید آن صرفه جویی میکند.

کاغذ

-          بازیافت یک تن کاغذ 17 درخت را نجات میدهد.

-          بازیافت یک تن کاغذ در 3 متر مکعب فضای دفع زباله، 21000 لیتر آب و 2 بشکه سوخت صرفه جویی میکند.

-          بازیافت یک تن کاغذ در مصرف 4100 کیلووات ساعت برق صرفه جویی میکند. برقی که برای 8 ماه مصرف برق یک خانه کافیست.

-          هر ساله 300 میلیون درخت برای مصرف کاغذ کشورمان قطع میگردند.

-          سالانه در کشورمان حدود 6 میلیون تن کاغذ مصرف میشود.

-          نسبت به مراحل تولید از مواد خام، در طی مراحل بازیافت کاغذ: 1- 74 درصد آلودگی هوا کاهش می یابد. 2- 35 درصد آلودگی آبها کاهش می یابد. 3- 58 درصد آب کمتر مورد نیاز است. 4- در انرژی مصرف 64 درصد صرفه جویی میشود.

بعضی از آمارها از سایت http://www.headwatersrecycle.com اقتباس گردید.

در مورد پلاستیک و فلزات در هفته آتی خواهم نوشت.

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

منبع: www.Carp-Fishing-Tactics.com

 [بخواهیم یا نه پاییز اومد. مقاله زیر تکنیکهایی را مورد بررسی قرار می ده که برای صید در پاییز با روشهای متعارف به کار میان، والا دوستان میدونن که برای صید کپور در هوای سرد و زمستان تکنیکهای بخصوصی وجود دارن که ان شا الله بعدا در موردش یه چیزایی می نویسم.  نوشتن زیاد من درباره یافتن محل ماهی به دلیل این است که اماکنی که من ماهیگیری میکنم دارای وسعت زیاد از 400 تا 2400 هکتار بوده و به علت وسعت، یافتن محل تجمع ماهیها واقعا سخت است. دوستانی که در دریاچه های کوچک صید میکنند شاید به این موضوعات زیاد علاقمند نباشند چرا که در محلهای کوچک (کمتر از 100 هکتار) در صورت وجود ماهی صید کردن به مراتب راحتتر است. دوستان گرامی! با کمک به همدیگه بهتر میتونیم روشهای حرفه ای رو یاد بگیریم. اگر مطالبی قابل طرح درباره ماهیگیری مخصوصا کپور دوست داشتنی دارید خوشحال میشم با نام خودتون ازش استفاده کنم.]

کپورها در بعضی از مواقع پاییز به تجدید انرژی برای مقابله با تاخت و تاز زمستان میپردازند. در هنگام افت دما بخصوص به محض اولین افت زیاد دما کپور شروع به تغذیه میکند. در طی این دوره و یک یا دو هفته بعدی است که میتوان با روشها و طعمه های متعارف به صید کپور پرداخت. بسیاری از حرفه ای ها معتقدند اولین شبنمی که یخ بزند بهترین زمان برای صید کپور در پاییز است چرا که یخ زدگی بعضی از منابع طبیعی تغذیه کپور را کشته و از بین می برد.

اما آنچه در زیر می آید تکنیکهای برای یافتن کپور در پاییز است:

هنگام بادهای پر قدرتی که در پاییز شروع به وزیدن میکند نگاهی به ساحلی که باد دریافت میکند می تواند نکته شروع خوبی برای یافتن کپور در این برهه از سال باشد. اگر پیش بینی هوا می گوید که بادهای قوی از جنوب غربی خواهد وزید آن موقع را به عنوان زمانی مناسب برای یافتن کپور در ساحل دریافت کننده باد تلقی کنید. اگر این بادهای نسبتا گرم از چند روز گذشته شروع شده است احتمال وجود کپور در این ساحل بیشتر خواهد بود. بادهای قوی با افزایش اکسیژن آب، ماشه را برای حمله و تغذیه کپور میکشند. بادهای پر فشار همچنین با بر هم زدن ته آب طعمه را طوری با مواد ته نشین شده به هم میزند که کپور را به گمان وجود غذای آزاد می اندازند و این باعث می شود راحتتر به سوی طعمه کشیده شود.

اگر باد قوی و سرد باشد، شاید بهتر باشد در کناره ها به دنبال ماهی بگردیم مخصوصا جاهایی که از اطراف دارای حفاظ است تا ماهی را از گزند سرما امن نگه دارد. در هنگام این بادهای سرد (برعکس بادهای گرم) باید نگاهمان به ساحلی باشد که باد دریافت نمیکند.

اگر در اواخر پاییز کپور می گیرید از ساحل دریافت کننده باد و نیز محل های قبلی دوری کنید. این موضوع به این دلیل است که باد مقدار زیادی از برگها و گیاهان مرده را به ساحل دریافت کننده باد میبرد و این یعنی کمبود اکسیژن و وجود دی اکسید کربن. و این یعنی اجتناب ماهی ها از این اماکن. [برای اطلاعات بیشتر در این باره به این پست مراجعه کنید.] در اوایل بهار به این اماکن سر بزنید.

اگر در پاییز روزهایی سرد و آرام (بدون باد) داشتید، در آبهای کم عمق هنگام صبح به محض تابش اولیه خورشید منتظر کپور باشید.

اما این مقاله فقط به عنوان یک راهنما است. ممکن است در آبهای مختلف - به دلایل زیاد از جمله شرایط متفاوت آب و هوا- این موضوعات متفاوت باشند. اما فراموش نکنید. کپورها مخلوقات عادتند. اگر در زمانی از سال در جایی کپور پیدا می کنید حتما در سالهای بعدی نیز خواهند بود و جالب این که در اوقات متفاوت از لحاظ شرایط آب  و هوا در محلهای نقیض این اماکن.

 مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.

نوشته: Dirk Wise برگرفته از :  http://www.carp-uk.net

[ در مواقعی هنگام پرتابهای دور برام اتفاق افتاده که وزنه نخ رو پاره کرده و به طرز وحشتناکی در مسیری دلخواه پرتاب شده. این به علت های زیادی اتفاق می افته از جمله سنگینی وزنه. اما خوردگی سیم توسط وزنه و تحمل نکردن وزنه توسط گره دلیل عمده آن است. مقاله کوتاه زیر را خوندم و فکر کردم میتونه مفید باشه. قبلا در جایی میخوندم که ماهیگیری پر مرگ و میر ترین ورزش است.]

در هنگام استفاده از وزنه های سربی آیا آنها را به طرز محکم و ایمن به نخ متصل می کنید؟ وزنه های متحرک و ثابت کمک خوبی برای یک ماهیگیر هستند ولی باید به گونه ای صحیح به نخ اصلی بسته شوند تا مطمئن شویم که خودمان، ماهیگیران دیگر و ماهیها را نکشند و یا آسیب نرسانند.

برای اتصال دو نخ به همدیگر گره های بسیاری وجود دارند اما در زیر 5 گره رایج و امتحان شده را می آورم. گره اول که به نام The Mahin Knot شناخته میشود برای من بهترین است. بستن این گره در نگاه اول کمی سخت است ولی باور کنید که بعد از چندین بار تمرین مثل آب خوردن از عهده آن بر می آیید. نحوه زدن گره اول را شرح خواهم داد.

 The Mahin Knot

1-در نخ مربوط به سرب حلقه ای ایجاد کنید.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

پسر گلم جزو کسایی هستش که خدا رو شکر بدون گرفتن ماهی سفر رو تموم نکرده تا حالا. ۲۰شهریور باهم رفتیم ماهیگیری. این دفعه هم با یه کپور ناز ۴۰۰/۲ کیلویی سفرش رو تموم کرد.  اما من به اندازه اون خوش شانس نبودم. پنج روز بعدش تنهایی رفتم ارس. این زردپر ۱۰۰/۲ کیلویی با یه اسبله ۵۰۰/۱ کیلویی همه اون چیزی بود که اون سفر به همراه داشت.

نوشته: Trence Mardell برگرفته از: http://www.carp-uk.net

[با سلام دوستان به علت طولانی بودن مقاله در ۲ قسمت به ترجمه آن اقدام میکنم. قسمت دوم به علت بررسی تاثیر این فرایندها بر روی ماهی ها جالبتر خواهد بود. البته برای یک صید موفق بخصوص از نوع کپور این موضوع بسیار حایز اهمیت است]

     دریاچه ها و استخر ها در طول سال در معرض تغییرات عمده ای هستند. در دریاچه های عمیق گاه بین سطح و عمق آب 6 درجه اختلاف وجود دارد و دما در سویی از دریاچه با سوی دیگر متفاوت است. بر خلاف رودخانه ها که جریان پیوسته آب را به هم میزند و اکسیژن را به طور یکنواخت – غیر از محل های پر شتاب و آبشارها- پخش میکند. بر عکس دریاچه ها کاملا متکی بر باد هستند و بدون آن مقدار اکسیژن با افزایش دما کاهش می یابد و پوسیدگی گیاهان نیز اهمیت دارد. از بین رفتن کامل اکسیژن در تابستان در عمق بخصوصی به وقوع می پیوندد و ماهی ها دیگر وارد آن نمی شوند. در استخرهای بسیار کم عمق در شرایط گرم و خشک محتوای اکسیژن تمام آب استخر ممکن است آنقدر پایین بیاید که ماهی ها بمیرند. خیلی قبل از این اتفاق ماهی ها تغذیه را قطع می کنند.

     از پاییز شروع می کنیم و بررسی می کنیم که یک دریاچه متوسط در طول سال دستخوش چه تغییراتی می شود:

     تقریبا تمام آب بیش از6 درجه دما دارد و بیشتر آب گرم است. با وزیدن اولین بادهای سرد لایه رویی آب سرد می شود. آب گرم پایینی به بالا آمده و با آن جایگزین می شود و در نتیجه خنک می شود.  این چرخه ادامه می یابد تا اینکه تمام آب به 4 درجه میرسد و چرخه متوقف می شود چرا که در این درجه آب دارای سنگین ترین وزن می باشد. اگر سطح آب بیشتر از این سرد شود لایه نازکی را تشکیل میدهد و فقط در قسمت های بسیار کم عمق به ته دریاچه میرسد. زمانی که آب کاملا سرد شود سطح آن در صفر درجه یخ میبندد. در صورتی که دمای سطح آب بین صفر و چهار درجه باشد، این لایه سرد در بالا می ماند و ته دریاچه گرمترین مکان ممکن است. تمام چرخه متوقف شده است.

در بهار برعکس این اتفاق تکرار می شود تا زمانی که کل آب به 4 درجه برسد و چرخه بایستد و بعد لایه های گرمتر رویی دوباره تشکیل میشود. حال بین این لایه گرم بالایی و لایه سرد زیرین با نفوذ بیشتر اشعه های خورشید لایه ای تشکیل میشود که از لحاظ دما بسیار ناپایدار است و ترموکلاین نامیده میشود. این لایه بسته به اندازه آب راکد از عمق 4 تا 6 متر متفاوت است. [ البته در آبهایی کوچکتر ترموکلاین بیمعنی است چون به زودی کل آب گرم میشود.]

همه میدانیم که یکی از اثرات باد کاهش دماست. برای اثبات این ادعا انگشت خود را خیس کرده در مسیر وزش باد بگیرید. در زمان باد، آب نه تنها خنک تر میشود بلکه در مسیر باد به حرکت در می آید. در حین این حرکت این آب به پایین میرود تا به ترموکلاین برسد و دوباره به همانجایی بر می گردد که آمده بود. باد اثرات بسیاری دارد. آب گرم بالایی را به هم میزند تا دما و اکسیژن به طور یکنواخت پخش شود و این گرما و اکسیژن را بسته و قدرت و مدت باد در مسیر خود منتقل میکند. زمانی که این تاثیرات باد تا حد بخصوصی افزایش یابد ترموکلاین نیز به سویی از دریاچه تمایل پیدا میکند که در مسیر باد است. در این هنگام آب سرد پایینی در سوی دیگر (ساحلی که باد دریافت نمیکند) به سطح آب می آید. اگر باد ناگهان قطع شود لایه ترموکلاین به عقب رفته و شروع به چرخ زدن بین سطح آب و لایه های میانی میکند. و گاه این بی ثباتی تا مدتی بعد از باد نیز ادامه دارد. هرچه دریاچه بزرگتر باشد این چرخه بیشتر طول میکشد.

در دریاچه های کم عمق لایه گرم بالایی در همان اوایل بهار به ته آب میرسد و لایه های ترموکلاین و سرد زیرین از بین میروند. در دریاچه ها و سدهای بزرگ و عمیق و گاه آبهای دارای رنگ (مانند آبهای دارای گیاهان و موجودات ریز)، این لایه ها در تمام طول تابستان باقی میمانند.

مرگ گیاهان در آب و پایین رفتن آنها به لایه های زیرین و پوسیدگی آن در ته (که این پوسیدگی به اکسیژن نیاز دارد) در لایه های سرد زیرین مقدار اکسیژن را بسیار پایین می آورد. این لایه ها به ندرت به سطح آب می آیند . واگر آب کوچک باشد و پوسیدگی گیاهان زیاد میتوان گفت که مقدار اکسیژن این آب بسیار کم گشته و گاه تمام شده است. این آب بدون اکسیژن برای کسب اکسیژن دو راه دارد. 1- باد بسیار قوی 2- منتظر پاییز بنشیند تا دوباره جریان سرد شدن لایه هایی فوقانی جای آن را به سطوح بالاتر ارتقاع دهد.

برای مطالعه قسمت دوم این مقاله به اینجا مراجعه کنید

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.