دوست عزیزی درباره نحوه کنترل ماهی بعد از برداشتن قلاب سوال پرسیده بودند. در حقیقت نحوه بازی کردن با ماهی که ما ایرانیان به آن مبارزه با ماهی می گوئیم. البته در سایتهای خارجی نیز از این لفظ استفاده میشود لیکن اصطلاح غالب "بازی کردن" است.

بگذریم! ظاهرا از لحاظ برنامه کاری وبلاگ تقریبا در جایی هستیم که بتوان در این باره نوشت. قبلا جستجوی زیادی انجام داده بودم و حتی یک مقاله بدرد بخور نیز بدست نیاورده بودم. ابتدا قصد داشتم این سوال را بی جواب بگذارم و یا به دوستان دیگر محول کنم اما بعدا تصمیم گرفتم دانسته های ناقص خودم را در قالب یک پست در وبلاگ بگنجانم. دوستان زیادی قبلا این ایراد را به بنده وارد می کردند که چرا از تجربیات خودم نمی نویسم. فقط یک علت دارد. بنده خودم را در حدی نمی بینم که با وجود بازدید کنندگان مجرب در وبلاگ، این ادعا را داشته باشم که مطلب می نویسم و به همین جهت سعی کرده ام حتی برای سوالات دوستان نیز دنبال پاسخ در مقالات خارجی باشم و الا اگر قرار باشد مطالب بی سر و ته در وبلاگ قرار گیرد حداقل بدون دانش نیز میتوانم صدها صفحه مطلب بنویسم که خودم هم از مفهوم آن سر در نیاورم. اگر در این مورد نیز مطلبی می نویسم از روی ناچاری است. اگر اساتید و پیشکسوتان ماهیگیری مطلبی داشته باشند با کمال میل در وبلاگ قرار میدهم. و در اینجا ذکر این نکته را نیز ضروری میدانم که بنده علیرغم سابقه نسبتا طولانی در ماهیگیری خودم را صاحب چنان دانشی نمی بینم که برای استفاده عموم مطلبی بنویسم. اگر این جسارت را کرده ام صرفا از روی تجربیاتم برای استفاده افرادی نوشته ام که شاید از لحاظ سابقه ماهیگیری از بنده کم تجربه تر باشند. و امیدوارم اساتید این جسارت را نادیده بگیرند.

در اکثر مقالاتی که بزرگان کپورگیری دنیا توصیه هایی به تازه کارهای دنیا می کنند این مطلب را بیان می دارند که "ابتدا به سایز ماهی توجه نکنند بلکه باید به تعداد زیاد صید بیشتر تمایل نشان دهند" چون به عقیده این ماهیگیران مجرب، یادگیری بازی کردن با ماهی و کنترل کپور با چوب کاری است که با تجربه و آزمون و خطاهای بسیار دست یافتنی است. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

نوشته: Tim Richardson

[طبق برنامه ای که مد نظر بوده است نباید این مقاله در این برهه زمانی در وبلاگ قرار بگیرد. بگذریم. فلسفه آمدن این مطلب نزدیکی به بهار و گرم شدن تدریجی آبهاست. با اینکه مدتی تا نوروز زمان داریم، مطلب را اینجا می آورم تا فرصت کافی برای استفاده بازدید کنندگان عزیز وبلاگ فراهم آید. از طرفی مقالات ماهیگیر بزرگی مانند آقای ریچاردسون همیشه ارزش خواندن را دارند.

از طرف دیگر مانند برخی مقالات دیگر که بعد از ترجمه شان در انتشار یا عدم انتشار آنها مردد می شوم درباره این مقاله هم کمی تردید داشتم. چرا؟ قبلا نیز گفته ام که در بگیر و رها کن تجربه ای ندارم. اما همیشه حد و مرزها و قوانین شخصی خودم را داشته ام و شدیدا به آنها پایبند نیز بوده ام. از اواخر فروردین زمان تخم ریزی کپورها شروع می شود. بعضی افراد نه تنها به ماهیها در این حالت رحم نمیکنند بلکه عده ای بی شرمانه می گویند که خوردن تخم ماهی مفید است. حتی صید و رهاسازی ماهی دارای تخم به زیان ماهی است. از دوستان خواهش و انتظار دارم به مدت دو ماه از صید ماهی جدا خودداری نمایند. از اواخر فروردین تا اواخر خرداد.]

برای بسیاری از ماهیگیران این زمان از سال دوره ای بحرانی است چرا که کپورها در این مدت دارای حالتهای رفتاری زمستان هستند. و این یعنی: اگر به صورت مرسوم صید کنیم خیلی کم ماهی خواهیم گرفت. در این مقاله شما بینشی خواهید یافت حاوی مواد جایگزین طعمه و تجربیات واقعی صید که شما را در درک اینکه ماهیها اکنون چه می کنند یاری خواهد کرد. و نهایتا اینکه از این بینش برای افزایش صید بهاره چه بهره ای بگیریم. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

نوشته: Julian Grattidge   برگرفته از: http://www.northwestcarp.co.uk

[برای مطالعه قسمت اول این نوشته اینجا کلیک کنید.]

نمی توان درباره اهمیت استتار در کپورگیری اغراق کرد چرا که هر چه در این باره بگوییم کم خواهد بود. کپورها مخلوقات عادت هستند و زمانی که احساس کنند کوچکترین مشکلی وجود دارد گارد خواهند گرفت؛ حتی ممکن است این وسواس را زمانی که هیچ مشکلی هم نباشد به خرج دهند. غریزه ابتدایی آنها برای بقا این چنین برنامه ریزی شده است. همینطور زمانی که بخواهیم کپورهای غول پیکر را هدف بگیریم، هنر مخفی کاری و اغفال دارای اولویتی اولیه خواهد بود. در این نوشته Julian Grattidge نحوه مخفی ماندن از رادار در حین عملیات را شرح می دهد! ادامه مطلب...

ادامه مطلب

مانند سابق قصد داشتم ابتدا مقدمه ای کوتاه  نوشته و مقاله اصلی را، که ترجمه یک مقاله کاربردی است، در ادامه بیاورم. اما باز هم برخی دردها سخن مقدمه را چنان طولانی کرد که تصمیم گرفتم این مقدمه را به عنوان پستی مستقل بیاورم. مقاله اصلی را بعد از دو روز در وبلاگ قرار خواهم داد.

بازهم یکی از موضوعاتی که اولین کلمه اش برای من یاد آور مشکلات بزرگی است که هر کپورگیری در کشورمان به آن مبتلاست. البته وقتی می گوییم کپورگیر، خیلی ها خودشان را به خاطر می آورند. اما واقعیت این است که باید در اینجا این ماهیگیران را به دو دسته تقسیم کنیم. دسته اول کپورگیرانی که هر جلسه آنها با زحمت و هزینه فراوان برای تحقیق و آزمایش صرف می شود و در کنار این به ورزش و استفاده از طبیعت پاک نیز می پردازند. و دسته دوم ماهیگیرانی که اگر کپور نباشد ماش ماهی صید می کنند از 50 تا 500 گرم. روی سخنم با هر دو گروه ماهیگیران است. قبل از پرداختن به ترجمه مقاله پرمحتوای آقای Grattidge مواردی به ذهن خودم میرسد که شاید ذکر آنها در حصول به نتیجه دلخواه در ماهیگیری، بخصوص کپورگیری، مفید واقع شود. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

برگرفته از: http://www.chapleaulodge.com

[ماهی سفید از ماهیانی است که در جاهای بخصوصی یافت میشود. در کشورمان پراکنش این ماهی به اندازه بعضی گونه های دیگر نیست. این مقاله به درخواست دوست عزیزم جناب رستمی در وبلاگ قرار میگیرد. قابل ذکر است که در چندین سایت جستجو نمودم و تنها مقاله کاربردی که در رابطه با صید ماهی سفید یافتم همین مقاله بود. یعنی همین نوشته در چندین سایت قرار داده شده است. از طرفی تمام تلاشم را کردم که اطمینان یابم که ماهی سفید ذکر شده در این مقاله همان ماهی سفید شمال است. اگر اشتباهی روی داده باشد دوستان اطلاع دهند تا مطلب را حذف کنم.  بنده نتوانستم مقاله دیگری در رابطه با صید این ماهی پیدا کنم. و از آنجایی که خودم نیز هیچ تجربه ای در این باره ندارم، به ترجمه تنها مقاله موجود بسنده میکنم. اگر از میان بازدیدکنندگان وبلاگ کسی اطلاعات کاربردی در این باره داشته باشد خوشحال میشوم به نام خودشان در وبلاگ استفاده نمایم.]

ماهیهای سفید کجا هستند؟

اگر صحبت درباره Ice Fishing نباشد، ماهیهای سفید در اوایل بهار یا پاییز، زمانی که به جریانهایی مانند رودخانه ها یا آبهای باریکتر مهاجرت میکنند، قابل صید هستند. ماهی سفید دارای دهانی کوچک و لطیف است. و برای صید آن از ماهیهای مصنوعی بسیار ریز و یا سیستم جیگینگ با طعمه بسیار ریز استفاده میشود. برای صید ماهی سفید نیازی به علوم دقیق و موشکافانه نیست فقط کافی است قوانین کوچک زیر را برای فصلهای مختلف به کار بندید. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

سلام

اول از همه برايت آرزو ميكنم كه عاشق شوي ، و اگر هستي ، كسي هم به تو عشق بورزد ، و اگر اينگونه نيست ، تنهاييت كوتاه باشد ، و پس از تنهاييت ، نفرت از كسي نيابي . آرزومندم كه اينگونه پيش نيايد ، اما اگر پيش آمد ، بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي كنی.

برايت آرزو دارم دوستاني داشته باشي ، از جمله دوستان بد و ناپايدار. برخي نادوست و برخي دوستدار . كه دست كم يكي در ميانشان بي ترديد مورد اعتمادت باشد و چون زندگي بدين گونه است ، برايت آرزو مندم كه دشمن نيز داشته باشي ، نه كم و نه زياد، درست به اندازه .  تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قراردهند ، كه دست كم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد . تا كه زياده به خود غره نشوي.

و نيز آرزو مندم مفيد فايده باشي ، نه خيلي غير ضروري . تا در لحظات سخت ، وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است، همين مفيد بودن كافي باشد تا تو را سرپا نگاه دارد.

همچنين برايت آرزومندم صبور باشي ، نه با كساني كه اشتباهات كوچك ميكنند .  چون اين كار ساده اي است ، بلكه با كساني كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير ميكنند  ،  و با كاربرد درست صبوريت براي ديگران نمونه شوي.

اميدوارم كه دانه اي هم بر خاك بفشاني ، هر چند خرد بوده باشد . و با روييدنش همراه شوي ، تا دريابي چقدر زندگي در يك درخت وجود دارد؟

                                                                                                                      "ویکتور هوگو"

با بیان این مقدمه ،  نکاتی چند را خدمت خوانندگان محترم این وبلاگ عرض میکنم :

۱ – بنده در امر ماهیگیری فردی کم تجربه هستم . و اندک اطلاعاتی که در این زمینه دارم حاصل محبتها و آموزشهای دوستان و مطالعاتم از منابع مختلف میباشد.

۲– به هیچ عنوان خود را در حدی نمیدانم تا ادعای آموزش در این زمینه را داشته باشم ، و لذا دلیل انکه اینجا هستم صرفا این نکته است که از اندک تجربه وبلاگ نویسی خود برای ایجاد فضای گفتگو وتعامل در راه نیل به رعایت اصول ماهیگیری ورزشی و جنبه مترقی ان "بگیر و رها کن" سود برم.

۲ – از استاد گرانقدر جناب اقای فخرایی که حضور بنده را در پربارترین وبلاگ فارسی ماهیگیری پذیرفتند سپاسگزارم و اعتقاد دارم نکاتی که تا کنون در این وبلاگ منتشر شده است برای گذار از ماهیگیری سنتی به یک سیستم ماهیگیری مدرن ، موهبت تلقی میگردد .

                                                                                                         به امید فردای بهتر

                                                                                                               بهزاد فتحی

منابع این مطلب :

www.fishingmagic.com       www.gofishing.co.uk           www.anglersnet.co.uk

"آمبروز اسمیت" ماهیگیر بریتانیایی رکورد جدید دنیا را با مهار یک کپور هیولای 99 پوندی-۸۵۰/۴۴ کیلوگرم- بجا گذاشت.

ادامه مطلب

نوشته:Julian Grattidge با تلخیص. برگرفته از: http://www.northwestcarp.co.uk

[آقای Julian Grattidge یکی از نویسندگانی است که در کپورگیری نیز فردی معروف است. اکثرا آبها و دریاچه های تجاری را اداره میکند. هر چند ماهیهای بزرگ و رکورد فراوانی صید کرده است، بیشترین شهرت وی به علت صید ماهی با ریسه شناور سطح آب است. ریسه ای که خودش ابداع کننده آن شناخته میشود. شهرت این ریسه در بین ماهیگیران اروپایی و نیز طریقه بسته شدن آن آدمی را به امتحانش ترغیب میکند. امیدوارم نتیجه بخش باشد.

این مطلب درباره ریسه سطح آب با استفاده از شناور کنترل کننده است. به این معنی که ریسه شناور قاعدتا وزنه ندارد. اگر طعمه شناور را در مسیری نزدیک پرتاب خواهیم کرد نیازی به این نوع شناور نیست. این شناور طوری طراحی شده است با اینکه دارای وزن است ولی به نسبت حجمش از آب سبکتر بوده و لذا در آب فرو نمیرود و به عنوان وزنه ای برای پرتاب ریسه های سبک شناور سطح آب به فواصل نسبتا دور کاربرد دارد. این نوع شناور انواع مختلفی دارد که در تصویر پایانی مقاله چند نمونه را می بینید.

اما اولین مطلبی است که در وبلاگ با حضور جناب مهندس فتحی منتشر می شود. با وجود ایشان قول تغییرات بزرگ را داده بودم. اولی را شاهد هستیم. ویدیوی مربوط به این نوع ریسه را از لینک زیر دانلود کنید. هوشیاری ماهیگیر، سکوت وی، کنجکاوی و موشکافی کپور و در نهایت تاثیر این ریسه را شاهد باشید. در فیلم دقت کنید که به علت نزدیکی مسافت از شناور استفاده نشده است.]

صید از سطح آب روشی عالی برای به دام انداختن کپورهایی است که در لایه های بالایی آب شنا می کنند و باید اعتراف کنم که در چند سال اخیر شدیدا به آن معتاد شده ام. همیشه روش بستن و استفاده از این ریسه را میدانستم اما مدتی بود که نتایج چندان رضایت بخشی حاصل نمی شدند بنابراین به مدتی اندیشه و بازسازی شیوه ام پرداختم. این تحول در 12 ماه گذشته بیش از هر مدت دیگری- از آغاز ماهیگیری ام تاکنون – برایم پاداش ماهی داشته است. یکی از آنها به طرز شگفت آوری در نوامبر صید شد. یک کپور آینه ای 24 پوندی. [چنین تصور میشود که ماهی کپور در ماههای سردتر به اعماق رفته و فعالیتش را کم میکند. به همین جهت نویسنده صید کپور در نوامبر از سطح آب را تعجب آور میخواند.] حالا که اینطور شد با جزئیات کامل نحوه بستن این ریسه را شرح خواهم داد و در عین حال چندین سر نخ برای نحوه استفاده از آن را ذکر خواهم نمود. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

زندگی هر روز درسی به آدمی می دهد و اگر آن شخص نتواند نمره قبولی بگیرد در همان مرحله در جا میزند. برای بنده نیز این مدت اندک وبلاگ نویسی درباره ماهیگیری سرشار از چنین دروسی بود. با اینکه در کل حیات نسبتا طولانی ماهیگیری ام غیر از ماهیگیران همشهریم و آقایان وحید و حمید رمزی از تهران با ماهیگیر دیگری ملاقات حضوری نیز نداشته ام در این مدت اندک لطف بسیاری از ماهیگیران فرهیخته مجرب و تازه کار شامل حال بنده بوده است. طبیعتا حسودان نیز همیشه حضور داشته اند. اما برای چه چیز بنده و "طبیعت – ماهیگیری" حسادت شامل میشود؟ چرا چیزی هست. دوستانی بی شمار و بی قیاس در مدتی اندک. کاری که از دست حسودان بر نمی آید چراکه بزرگان گفته اند: "حسادت نشانه بارز بی لیاقتی است."

بگذریم! چند روز پیش ابتدا تصمیم به حذف وبلاگ گرفتم. سپس با اندکی تامل و پرهیز از عجله و راهنمایی دوستان شفیق دریافتم که خالی کردن میدان و تنها گذاشتن دوستان نه شرط عقل است و نه رسم مردانگی. بنابراین این گفته صائب بزرگ را سرمشق خود قرار داده و در خدمت دوستان خواهم بود:

نیست درمان مردم کج بحث را جز خامشی

ماهی لب بسته خون در دل کند قــــــلاب را

این بار با عزمی راسخ تر گام بر خواهیم داشت. آری بر خواهیم داشت.

صاحب این افتخار هستم که خبری مسرت بخش را به اطلاع خوانندگان عزیز "طبیعت – ماهیگیری" برسانم. خبری که برای بنده بیش از هر کس دیگری نوید بخش یادگیری و بالندگی است. دوست ارجمندم جناب آقای مهندس بهزاد فتحی در نهایت بزرگواری بنده را مورد لطف قرار داده و خواهش بنده را پذیرفتند. من بعد "طبیعت – ماهیگیری" دو نویسنده دارد و صد البته که بنده به کار آموزی در محضر ایشان مشغول خواهم بود. با نهایت یقینم میگویم که تجارب ایشان در کپورگیری و همچنین "بگیر و رها کن" نوید روزهایی درخشان را می دهند. روزهایی که دست در دست هم برای ارتقای ورزش ماهیگیری به پیش خواهیم رفت.

برگرفته از: www.carp-fishing-tactics.com

[همانطور که در مقاله ذکر شده حتما همه ما در کنار آب به این موضوع فکر کره ایم و از خودمان پرسیده ایم که: جمع بکنم؟ بین پرتابهایم چقدر فاصله زمانی باشد؟ و از این دست سوالات. برای خودم که بارها پیش آمده است.

البته در کنار پاسخ به این سوال همیشگی خودم چیز دیگری محرک ایجاد این پست بوده است. سعی میکنم روزهای تعطیل به ماهیگیری نروم. اما از مهر ماه ناچارم روزهای جمعه برای این کار وقت بگذارم چون عملا روزهای دیگر نمی توانم. روزهای جمعه که به کنار آب میروم وفور ماهیگیران نکات آموزنده و گاه آزارنده ای در پی دارد. مثلا شنا کردن ماهیگیران محترم!

اواخر تابستان 87 بود که ساعت 6 صبح به کنار آب رسیدم و در محلی که همیشه صید میکردم چادری دیدم و جماعتی خفته! (البته من در پوستین خلق نمی افتم چون به احتمال قوی خود آنان نیز این نوشته خواهند  همی خواند و بر من ملامت خواهند همی راند!!) بگذریم. حدود 300 متر آنطرف تر اردو زدم. تا ساعت 10 چوبهایشان بدون طعمه در آب بود و خودشان خوابیده بودند. ساعت 10 بیدار شدند و تا 11 صبحانه خوردند و نیم ساعتی هم خمیر درست کردند و حدود 12 صید را دوباره! شروع کردند. در مدت یک ساعتی که صبحانه میخوردند هر چهار نفر یکبار سراغ من آمدند و حکیمانه بنده را راهنمایی کردند و به جوشانده های من خندیدند و روش صحیح و علمی و اینترنتی صید کپور را به بنده آموزش دادند و بنده سرا پا تقصیر گوش کردم و آموختم.

ساعت دوازده و ربع بود که یکی از آن ماهیگیران زبده پیشنهاد شنا داد. در عرض 5 دقیقه هر چهار نفر آماده شنا بودند. جالب است که مایو هم آورده بودند. نیم ساعتی شنا کردند. وقتی آنها داشتند لباسهایشان را میپوشیدند من داشتم وسایلم را داخل ماشین جمع میکردم که تغییر مکان بدهم.

کجا بودم و به کجا رسیدم! از معدود دفعاتی که روزهای تعطیل برای صید رفتم یکی هم زمانی بود که در سد بارون در روی تپه ای ماهی میگرفتم. شب را خوابیده بودم بدون اینکه ماهی بگیرم. تمام امیدم به نزدیکیهای ظهر بود چون شبی ابرآلود و بدون مهتاب سپری کرده بودم.

ساعت 10 بود که یک تیم ماهیگیری که خودشان فکر میکردند خیلی هم معروفند از شهر دیگری رسیدند. از محیط دریاچه که قطعا بیش از 15 کیلومتر است همان 100 متر محل صید بنده را انتخاب کردند. خب مهمان بودند دیگر. 7 نفر هم بودند. در مدت یک ساعتی که (قبل از جمع کردن وسایلم و هدر دادن روز تعطیلم) افتخار همراهی با آقایان را داشتم به یقین شاهد بیش از 500 پرتاب توسط این تیم بودم. از آن روز حدود 4 سال سپری شده است اما فکر نمیکنم اثرات اکتیویته آن بمباران اجازه داده باشد تا امروز هم در آن ناحیه ماهی شنا کند. چون بعد از دو روز که برگشتم تیم مربوطه در همان محل اتراق نموده بودند و حتی یک ماهی 400 گرمی هم محض رکورد گرفته بودند!

.... تو خواه از سخنم پند گير خواه ملال!]

قطعا هر ماهیگیر دفعاتی به این موضوع فکر کرده است که فاصله مناسب زمانی بین دو پرتاب یک چوب چه زمانی می تواند باشد؟ من فکر میکنم بسته به شرایطی که در آن کپور می گیریم جواب دادن به این سوال آنقدر هم سخت نباشد. شرایط صید! آری این پاسخ درست است. اما در چه شرایطی از چه زمانی استفاده کنیم. بیایید کمی تخصصی تر به این موضوع نظر انداخته و با جزییات بیشتر دنبال پاسخ سوالمان باشیم.

فکر میکنم اولین سوالی که باید از خودمان بپرسیم این است که شیوه مورد استفاده در صیدمان چیست؟ از شیوه Method استفاده میکنیم؟ از طعمه پاش های دیگر بهره میبریم؟ سیستم ریسه مورد استفاده چیست؟ ادامه مطلب...

ادامه مطلب

[ریسه های صید کپور دارای تنوع زیادی هستند و اگر مقداری در سایتها جستجو نمائید متوجه می شوید که اگر بگویم "ریسه های بی شمار کپور"، اغراق نکرده ام. امروزه ورزش کپورگیری چنان همه گیر شده است که می توانم بگویم مخصوصا در کشورهای اروپایی "ماهیها" هر هفته در کلاسهای آموزشی شرکت میکنند. تعداد زیاد ماهیگیران و استفاده از شیوه های مرسوم صید برای ماهیان یک آب، (و البته رهاسازی همه کپورهای صید شده)، کپورها را نسبت به روشهای مرسوم به کار گرفته شده هوشیارتر نموده، در نتیجه هر روشی بعد از مدتی کارآیی قبلی خود را از دست میدهد. این به معنی عدم کارآیی مطلق روشها نیست بلکه قدرت قبلی روشها و ریسه ها و طعمه ها حفظ نمیشود.   و دوباره باید بیان کنم که این حالت برای دریاچه هایی است که ماهیها رهاسازی بشوند. والا در آبهای کشورمان ماهیها با هیچ شیوه ای آشنایی ندارند.

با چنین اوصافی ماهیگیران هر روزه به ابداع شیوه های شخصی برای صید دست میزنند و به همین دلیل است که شمار ریسه ها و فرمول طعمه های کپور هر روز بیشتر از پیش است. با اندکی گشت و گذار در سایتها خواهید دید که حتی ماهیگیران جوان نیز ریسه هایی را ابداع نموده و در صورت حتی یک مرتبه نتیجه بخشی به اسم خودشان نامگذاری کرده و در صفحات اینترنتی معرفی می نمایند. در چنین جوی ترجمه و معرفی مطالبی که از روایی و پایایی آنها مطمئن نباشم را کار درستی نمیدانم. بعد از معرفی این ریسه فقط چند ریسه معتبر دیگر در وبلاگ قرار خواهند گرفت.

در اینجا باید نکته ای برای استفاده از ریسه ها بیان شود. تنوع ریسه ها در کپورگیری چیزی غیر قابل انکار است اما همانگونه که قبلا نیز اشاره شد این تنوع بیشتر برای فرار از سیستم قدرتمند امنیتی کپور بعد از آشنایی با روشهای صید کاربرد دارد. و الا تعداد ریسه های اصلی کپور از شمار انگشتان دست تجاوز نمیکند. بنابراین همه مطالبی که در سایتهای خارجی میبینیم به معنی کاربردی بودن بی چون و چرای آنها نیست. بنده سالها پیش که با این سایتها و مطالب آشنا شدم با ولع تمام همه این شیوه ها و ریسه ها را در بوته آزمون گذاشتم. متاسفانه بعضی از این روشها اتلاف مطلق زمان بودند. پس از چند سال تجربه در این حیطه، ریسه ها و شیوه های استاندارد را معرفی مینمایم و باید بگویم که متدهای ارائه شده در "طبیعت – ماهیگیری" به عنوان مادر و ریشه سایر متدها هستند و به جرات میگویم که حداقل در 10 سال اخیر شیوه جدید و بدرد بخوری  توسط ماهیگیران اروپایی ابداع نشده که در این وبلاگ بیان نشده باشد یا در برنامه کاری"طبیعت – ماهیگیری" نباشد. این موضوع درباره شیوه های قدیمی و کاربردی صید نیز صادق است. توصیه میکنم با روشها و ریسه های ناآشنا، که گاه فریبکارانه نیز معرفی میشوند، زمان از دست ندهید. البته ماهیگیران با تجربه و پیشکسوت این سخن بنده را تائید خواهند کرد و غرض از ذکر این نکته ارائه سرنخی به ماهیگیران تازه کار است که همانند چند سال پیش بنده راه را به بیراهه نروند.

ریسه متحرک یا Running Rig از ریسه های معروفی است که برای صید کپور کاربرد دارد. البته زمانی که این ریسه با چرخهای بیت رانر همراه باشد نتیجه بهتری خواهند داد. سیستم کارکرد ریسه به این صورت است که ماهی بعد از برداشتن طعمه و قلاب بدون هیچ احساس وزنی طعمه و نخ را با خود حمل میکند. برای توقف این عمل از دو روش استفاده میشود. در روش اول، که در جاهای پر از درخت و مانع کاربرد ندارد ماهیگیر باید ضامن چرخ را بکشد و در حقیقت ضربه نهایی جهت عملکرد قلاب توسط ماهیگیر وارد میشود که در این شیوه باید نخ کافی روی چرخ داشته باشیم. روش دوم این نوع صید به این صورت است که از سربهایی استفاده میشود که نخ از میان سرب عبور نماید (Inline Lead). در فاصله مناسبی از قلاب به وسیله یک هرزگرد سرب را مهار میکنیم. در این صورت پس از طی مسافتی مشخص، وزن سرب ضربه نهایی را به ماهی وارد می آورد. شخصا روش اول را بهتر میدانم. اما موضوع این پست ساختن ریسه متحرکی است که به جای وزنه از طعمه پاش استفاده شود. ادامه مطلب...

ادامه مطلب

 با سلام و عرض ادب

پس از دو روز این پست دیگر خالی نیست. حدود یک ماه پیش با راهنمایی یکی از دوستان تصمیم به ایجاد یک سایت و به تاریخ سپردن این وبلاگ گرفتم. اما هر چه فکر کردم تا خرداد ماه نمی شود که نمی شود. باید فشار کاری از ناحیه تدریس کمی کاهش یابد تا بتوانم به طراحی و امور اولیه افتتاح سایت برسم. در ضمن باید مدتی هم داشته باشم تا با یکی دو نفر از دوستان هم سلیقه برای همکاری صحبت بکنم چون همانطور که میدانید اداره سایتی که مطالبش قابل خوانندگانش را داشته باشد به این راحتی نیست. و بنده هم کسی نیستم که بخواهم مطلب بدون تحقیق در اختیار کسی قرار دهم.

بگذریم. اکنون این وبلاگ با چهره ای جدید دست یاری به سوی خوانندگان و بخصوص پیشکسوتان ورزش ماهیگیری دراز نموده است. هر روزه سوالاتی در بخش نظرات از بنده پرسیده میشوند. اول اینکه بنده استطاعت علمی و تجربه لازم برای جواب دادن به همه سوالات را ندارم و همانطور که عرض کردم جواب ندادن را بهتر از پاسخ نادرست میدانم و از طرفی زمان لازم برای پرداختن به همه سوالات را ندارم. مورد دوم اینکه "همه چیز را همگان دانند". با وجود اساتید و دوستان مجرب و با معلومات در این زمینه همیشه لازم نیست بنده برای راه حل دست به دامن سایتهای خارجی گردم. اگر اساتید و پیشکسوتان کپورگیری گاهی لطف نموده و به قسمت پرسش و پاسخ گذری کنند به یقین با دانش و تجربه خود گره های زیادی را از مشکلات ورزش ماهیگیری خواهند گشود.

قسمتهای اخبار و بگیر و رها کن تا 10 روز دیگر فعال خواهند شد. با توجه به اینکه "طبیعت – ماهیگیری" از همان ابتدا با هدفی آموزشی آغاز شد در این دو قسمت نیز سعی خواهد شد اخبار آموزنده و نیز مطالب آموزشی بگیر و رها کن مطرح شوند.

همیشه به این معتقد بوده ام - و در اصل به اعتقاد بنده هم ربطی نداشته است – که زینت وبلاگ خوانندگان وبلاگ هستند. اصلا وبلاگ بدون خوانندگانش معنی ندارد. اضافه نمودن "طبیعت – ماهیگیری" به خروجی خوان کاوشگر اینترنت کامپیوترتان شما را از مطالب جدید وبلاگ مطلع خواهد کرد. برای دوستانی که با این امکان آشنایی ندارند باید بگویم روی آن آقایی که در منوی بالا روزنامه میخواند کلیک کنید و در صفحه گشوده شده، این وبلاگ را به فید خوان جستجوگرتان اضافه نمایید.

از همه دوستانی که دارای روحیه آموزش بوده اند و در این مدت در بخش نظرات، سوالات و مشکلات بنده و دوستان دیگرم را حل نموده اند کمال تشکر را دارم. و در آغاز این فصل نوین از وبلاگ، باز گوش بنده شنوای نظرات و توصیه های دوستان است. نظرات عالمانه، آگاهانه، و منتقدانه اساتید و دوستان بنده، محترم و آموزنده است.

شاد باشید