منبع: http://www.carp-fishing-tactics.com

همانند انسانها، کپورها نیز هنگام یافتن و خوردن غذا کاملا به حس هایشان متکی اند. کپور میتواند آنچه را که قرار است بخورد بو بکشد، بچشد و ببیند. آنها سیستم بویایی پیشرفته ای دارند که میتواند هر آنچه را که در آب حل شده است تشخیص دهد. اطراف دهان کپور دارای سلولهای حساس به مواد شیمیایی است که کپور را قادر میسازد که تصمیم بگیرد غذا خوب است یا نه. آنها برای دیدن از هر دو چشم استفاده میکنند اما اگر طعمه ای درست در جلوی چشمانشان ظاهر شود سریعا از سبیلک هایشان برای لمس و چشیدن طعمه استفاده میکنند.

کپور مواد مختلف را بو میکند. درست در یک لحظه مغزشان تصمیم میگیرد که آیا ماده مربوط به این بو خوردنی است یا نه. آزمایشات نشان داده اند که کپورها قادر به تشخیص بوی آمینواسیدها یی هستند که از طرف کرمها، خرچنگها و گیاهان آبی تولید میشوند. عصاره حاصل از صدف دریایی، ملاس قند، و  پودر جگر دارای ساکارز و آمینواسید هایی هستند که کپور آن را به عنوان ماده دارای ارزش غذایی تشخیص میدهد. اگر طعمه دارای این مولکولها نباشد کپورها به طرف آن نمی آیند.

علاوه بر حس بسیار قوی بویایی، کپورها دارای حس چشایی منحصر بفردی نیز میباشند. سلولهای سبیلکها، باله های شکمی، باله لگنی، پوست زیر سر و دور دهان کپور دارای قدرت تشخیص مواد خوراکی از مواد به درد نخور هستند.  با استفاده از این امکانات آنها به موشکافی درباره غذا میپردازند. به عنوان مثال وقتی کرم را در محیط دارای گل و لای بو میکند، همزمان لجن و مواد دیگر اطراف آن را به داخل دهان میکشد. عضو چشایی سقف دهان غذا را به کف دهان میفرستد و مواد غیر خوراکی ریز از طریق فشار وارده از طریق آبششها و مواد غیر خوراکی درشتتر از طریق دهان به بیرون پرتاب میشود. تقریبا 97 درصد از موادی که به دهان کپور میرسد دوباره به بیرون فرستاده میشود. آنچه باقی میماند به وسیله دندانهای حلقی در هم شکسته میشود. این دندانها در سه ردیف در انتهای دهان چیده شده اند. در درونی ترین ردیف دارای 3 دندان و در دو ردیف جلویی دیگر در هر ردیف یک دندان وجود دارد.

درباره این موضوع که کپور چه موادی را خوشمزه تلقی میکند اختلاف نظر وجود دارد. بعضی اعتقاد دارند که کپورها جوشانده، خرده نان، طعمه گوشتی و بوهای میوه جات را دوست دارند. جوشانده های دارای جذب کننده های طبیعی مانند عصاره صدف دریایی همراه با یک پروتئین خوب مانند غذای ماهی، کپورهای بیشتری را جذب خواهند کرد. بعضی از ماهیگیران از بادام زمینی استفاده میکنند چرا که بادام زمینی دارای لیپید (چربی)، آمینواسید و شکر میباشد. Dean Towey منوی مربوط به طعمه شخصی خودش را اینگونه معرفی میکند: غذای ماهی، سویای پرچرب، لاکت آلبومین (پروتئین موجود در شیر)، پنیر مایه و عصاره جلبک دریایی. اما Matt Hayes روش جوشانده و ذرت را ترجیح میدهد و عقیده دارد اگر قبل از پرتاب کمی شاهدانه به عنوان غذای آزاد باشد بهتر نتیجه میدهد.

مواظب باشید! کپورها دارند میبینند. چشمان کپورها بسیار دقیقتر و حساستر از چشمهای ما هستند. آنها میتوانند در نور بسیار کم هم دقیق ببینندو علاوه بر این حتی نور ماورای بنفش را هم تشخیص میدهند. با استفاده از دو چشم تمرکز میکنندو فقط یک نقطه کور ریز در زیر دهان دارند. اما به هوش! کمترین تغییر نور و حرکت بیرون از آب (بالای سر) را میبینند. لباس ماهیگیر باید اصول استتار را رعایت کند.

کپورها دارای گوشهایی هستند که با حساسیت بسیار بالا صداهای واقع در دامنه 60 هرتز تا 6000 هرتز را میشنوند. این گوشها در دو طرف سر، بالای آبششها و قسمت پشت مغز قرار دارند. این گوشها دارای غشایی پراز یک مایع و تارهایی هستند که با اتصال به استخوان گوش کمترین موج و لرزه موجود در آب را به مغز ارسال میکنند. این گوشها به واسطه چندین استخوان دیگر به کیسه هوای ماهی وصل هستند که این کیسه هوا به عنوان آمپلی فایر (دستگاه تقویت صدا) عمل میکند. وزش باد نخ ماهیگیر را به لرزش می اندازد و این لرزش را ماهی میشنود و اینگونه به سوی طعمه و قلاب می آید.

خب! شما تمام این مسایل را رعایت میکنید و ماهی نمیگیرید؟ به خاطر داشته باشیم که کپورها موجوداتی بسیار حساس هستند. دارای مغزی بزرگ نسبت به سایر ماهیها، مغزی که به آنها میگوید از طعمه بخصوص، در زمان خاص، در مکان مشخص دوری کنند. مخصوصا ماهیهای طعمه دیده - که در کشور ما بسیار کم یا بهتر است بگویم انگشت شمارند- که بسیار محتاطانه به تغذیه میپردازند. همچنین ماهی صید شده یا زخمی نوعی ماده بودار از خود ساطع میکنند که به منزله اعلام خطر برای ماهیهای دیگر است. اگر قصد زنده نگهداشتن ماهی برای عکس یا وزن و همچنین تازه ماندن را دارید در جایی دورتر از نخهایتان به این کار اقدام کنید.

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.