منبع:http://www.carp-fishing-tactics.com

[مقاله زیر پس از بررسی مزاج و سیستم گوارشی کپور پیشنهاداتی درباره سازگار کردن طعمه ها با این موارد بیان میکند. امیدوارم مفید باشد.]

 بیشتر ماهیگیران حداقل فیلم کپور را دیده اند که چگونه طعمه را بر میدارد و بعد از تست کردن آن را بیرون می اندازد. کپور ماهی باهوشی است و دارای حافظه است. کپور میداند چه چیزی خوب است و چه چیزی خوراکی نیست. این ماهی شاید محتوای غذایی و مزه طعمه را آزمایش کند و تصمیم بگیرد که آیا فاسد است یا نه. شاید طعمه ای را رد کند چرا که سابقا این نوع طعم و مواد با قلاب یا خار همراه بوده است. [بازهم این موضوع به رها سازی مرتبط است و گمان نمیکنم در کشور ما ماهی اینچنینی زیاد باشد. شاید در شمار انگشتان دست!!!]

چه چیزی برای کپور مزه خوبی دارد؟

کپورها در آبهایی که گرم بوده و از لحاظ غذا غنی باشند سریع رشد میکنند. آنها شاید در عرض یکسال به وزن 900 گرم برسند و به حد نامتعارفی به این رشد ادامه دهند. [دقت کنیم که ماهی مثلا یک کیلویی که میگیریم بیش از یک سال روی دست طبیعت خرج میگذارد. جوانمردانه صید کنیم.] کپور میتواند به اندازه 40 درصد وزن خودش در روز غذا بخورد. آمورها به اندازه وزن خودشان از لجن و گیاهان در روز تغذیه میکنند.

همانند تمام موجودات، کپورها نیز به رژیم غذایی روزانه متشکل از ویتامین، مواد کانی، پروتئین، آمینواسید، کربوهیدرات، روغن و فیبر نیازمند هستند. کپورها میتوانند از طریق بو به وجود آمینواسیدی که به وسیله کرم خاکی، خرچنگ و گیاهان آبزی تولید میشود پی ببرند. پودر صدف دریایی، ملاس و جگر دارای ساکارز و آمینو اسیدهای هستند که کپور آنها را به عنوان ماده دارای ارزش غذایی تلقی میکند. بعضی ماهیگیران از بادام زمینی استفاده میکنند. البته بادام زمینی دارای موادی چون لیپیدها، شکرها و آمینواسیدهایی است که کپور آنها را به عنوان غذای طبیعی شناسایی نمیکند.

کپورھا مواد زیادی را خوشمزه می یابند. آنھا جوشانده ھا، قشر خارجی نان، گوشت، ذرت، بوھای میوه جات پنیر کپک زده، غذای سفید ماھی، آرد پرچرب سویا، لاکت آلبومین، مایه پنیر، ،(c (مخصوصا حاوی ویتامین وشاھدانه را دوست دارند. از میان این مواد بھترینھا آنھایی ھستند که بوھای خوشمزه ساطع میکنند یا این بوھا را تقلید میکنند. کپورھا حتی مواد مصنوعی بودار را نیز میخورند. ھرگاه جوشانده موثر نبود از ذرت مصنوعی استفاده کنید. [فکر میکنم این یکی ھم در کشور ما نباشد.]
کپور چگونه غذا را ھضم میکند؟

برای درک بھتر این موضوع که چه موادی برای کپور جذابند، نیاز داریم مسائلی را درباره سیستم گوارشی کپورھا یاد بگیریم. درون دھان کپور، حفره دھانی یک پوسته برآمده با لبه ای سفت وجود دارد. شامه مخاطی به وسیله برآمدگیھای میکروسکوپی به نام پستانک پوشیده شده و به طور غنی از سلول ھای ترشحی ماده لزجی و جوانه ھای چشایی برخوردار است. اندام چشایی کامی غذا را بین خود و کف دھان به دام می اندازد. مواد غیر خوراکی از طریق آبششھا به بیرون پرتاب میشوند. مواد بزرگتر از دھان به بیرون میروند. تخمینا 97 درصد موادی که به دھان کپور وارد میشود به بیرون برگردانده میشوند. سه ردیف دندان در ھر طرف دھان وجود دارند. در داخلی ترین ردیف 3 دندان و در دو ردیف جلویی ھر کدام یک دندان. این دندانھا در زیر یک صفحه غیر منعطف سفت قرار دارند. غذا در بین این صفحه و دندانھای حلقی آسیاب میشود. روده ای که غذای آسیاب شده را به پذیرنده ھا منتقل میکند مری نامیده میشود. این روده نیز بوسیله سلولھای چشایی مسلح شده تا غذای در ھم شکسته شده را قبل از گوارش تست کند. بستری از مژکھا و سلولھای لزج، عبور غذای منتخب از این مسیر را تسھیل میکند.

برعکس بسیاری از موجودات دیگر، کپورھا معده ندارند. غذا در میان روده دیگری که تقریبا دوبرابر طول بدن کپور است ھضم میشود. در طول این لوله گوارشی آنزیمھای مختلفی به وسیله پانکراس ترشح میشوند. تریپسین و کیموتریپسین برای شکستن پروتئین استفاده میشوند. اگر جریان غذا به صورت پیوسته در دسترس باشد کارآیی این سیستم بھتر میشود. به ھمین خاطر ھم ھست که کپورھا پیوسته میگردند و به دنبال غذا ھستند. ماھیگیران میتوانند از این موضوع برای استفاده از طعمه ھای کم وکوچک در بازه ھای زمانی منظم بھره ببرند.

کپورھا ھمه غذاھا را خوب ھضم نمیکنند. آنھا شاید نان و ذرت شیرین را بخورند اما گوارش آنھا برایشان دشوار است. [به ھمین دلیل است که در صورت استفاده از حبوبات برای طعمه پاشی آنھا را حتما بعد از دو روز خیس کردن بجوشانیم. در غیر اینصورت به احتمال زیاد باعث مرگ کپور خواھیم شد.] فیبر، مخصوصا علف و یونجه، برای چسبندگی لوله گوارشی و حرکت دادن غذا در طول این لوله حیاتی اند. کرمھا، لارو حشرات و سبزی تازه فقط تا حدودی ھضم میشوند و به عنوان مواد سفت و سوھانی برای سالم و فعال نگه داشتن لوله گوراشی کاربرد دارند. کپورھا ھمچنین به منظور افزایش حجم غذای ورودی [به دلیلی که قبلا گفته شد] لجن را نیز به درون لوله گوارشی میفرستند. [نکته جالبی است. حالا می فھمم وجود لجن در شکم ماھی به چه دلیلی است.]

چند پیشنھاد درباره طعمه:

اکنون میدانیم کپور چه چیزی را میخورد و چه چیزی را رد میکند. به احتمال زیاد خوراک کپور یک غذای معطر قابل گوراش خواھد بود! اما !!! اما برای ھر قانونی استثناھایی ھم ھستند. آنچه که در یک مکان و یک زمان از سال کارآیی دارد اصلا به این معنی نیست که در محلی دیگر و در فصلی متفاوت بازھم موثر باشد. ماھیگیران باتجربه اغلب در زمستان از موادی که به راحتی ھضم میشوند استفاده میکنند. چراکه ماھی به علت شرایط سرد آب و ھوایی حرکت زیادی نمیکند. در ماھھای تابستان، که ماھیھا فعالیت بیشتری دارند، باید از پروتئین بیشتری در طعمه ھا استفاده شود. ھرچند کپورھای پیرتر پروتئین کمتری نیاز دارند.

با توجه به عمق آب محل ماھیگیری ممکن است مقادیر متفاوتی از طعمه برای صید کپور مورد نیاز باشد. در آبی به عمق 70 سانتی متر ماھیگیر باید دقت کند که از طعمه ھای کوچکتر و قلاب با خار کوچکتر استفاده کند. آب کم عمق باید فقط با چند مشت شاھدانه یا جوشانده ھای شکسته طعمه پاشی شود و ماھیگیری در لبه این منطقه طعمه پاشی شده به طرف قسمت عمیق انجام گیرد. زمانی که کپورھا طعمه را حس کنند برای خوردن آن دوباره بر میگردند که قرار داشتن طعمه اصلی [قلاب] در لبه این محدوده شانس صید را افزایش میدھد. عمق آب در ماھھای سرد یک فاکتور فریبنده است. عمق متوسط 180 سانتی متر تا دو و نیم متر برای صید زمستانی ایده آل است. طعمه را در حالات و زمانھای منظم به آب بچکانید. [یعنی در زمستان طعمه پاشی باید خیلی کم و مرتب انجام گیرد.] در ماھھای گرمتر کپورھا محتاطانه تر غذا میخورند. آنھا مقدار زیادی از طعمه شما را خواھند خورد و بدون صید شدن محل را ترک خواھند کرد. 

در ابتدا طعمه پاشی سنگین انجام ندھید. در بعضی آبھا، کپورھا به باران طعمه که بر سرشان ببارد عکس العمل نشان نمیدھند. در آبھای شلوغ تر، اما، طعمه پاشی زیاد شاید ماھیھا را به طرف شما بکشاند. اگر قصد دارید چند روز در ناحیه بخصوصی بمانید در این صورت مطمئن باشید که به یک شناور نشانگر و یک طعمه پاش خوب نیاز دارید.

مقداری حالت شناور به طعمه اصلی خود بدھید؛ این کار را میتوان با ساختن این نوع طعمه ھای شناور و جھنده انجام دھید. این کار طعمه را سبکتر نموده و شانس بلعیده شدن سریع توسط کپور و نیز افتادن و گیر کردن سریعتر قلاب را افزایش میدھد. موضوع دیگری میتواند عدم جذابیت طعمه شما را باعث شود و آن استفاده از یک طعمه جدید بسیار اشتھا آور تجاری بوسیله ماھیگیران دیگر است. ارزش زمان شما را دارد که این نوع طعمه جدید را امتحان کنید. دوست ندارید طعمه خود را عوض کنید؟ در این صورت از جذاب کننده ھای طعمه بر روی قلاب یا سرب استفاده کنید. این بوھای حل شونده بسیار زود در آب پخش شده و کپورھا را به محدوده شما دعوت میکنند.

اطمینان حاصل کنید که طعمه شما مقادیر کافی از موادی را که دلخواه کپورھاست دارا باشد. اگر از خردشده شاھدانه استفاده میکنید، باید در عرض 10 دقیقه در آب پخش شوند. ذرات این نوع طعمه ھای حبوبات و دانه ھا باید در آب شناور شوند و لایه ای روغنی در آب تشکیل شود. یک طعمه اولیه شاھدانه باید دارای شاھدانه خردشده و درسته باشد چرا که کپورھا شاھدانه درسته را بیشتر دوست دارند. [خرد کردن شاھدانه برای تسھیل چکیدن روغن و بوی آن در آب است.] بعد از 20 الی 30 دقیقه باید طعمه پاشی شما تاثیر کرده و محل غذا خوردن را برای کپورھا ایجاد کرده باشد.