نوشته: Tim Richardson برگرفته از: www.helium.com

عکس موجود در مقاله از: http://fishingtackleoxford.co.uk

[یکی از بازدیدکنندگان وبلاگ طی نظر خصوصی نوشته بودند که من سعی در کش دادن مقاله ها دارم و در هر مقاله فقط چند نکته آموزش داده میشود. ایشان پیشنهاد داده بودند که همه تاکتیکها و تکنیکها را در یک مقاله بیاورم. اولا این نوع نوشتن دیگر وبلاگ نویسی نمیخواهد. ثانیا پی بردن و درس گرفتن از نکات ریزی که در مقالات ترجمه شده وجود دارند نیاز به تجربه کافی برای شناخت ابعاد موضوع و ثانیا دقت در بکارگرفتن جزئیات دارد چراکه همه ما اصول اولیه را کم و بیش میدانیم. ثالثا بنده چنین قدرت و دانشی ندارم.  ضمن تشکر از این دوست عزیز به علت دقت نظرشان، به عرض دوستان میرسانم مقاله زیر در نگاه اول داستان گونه به نظر میرسد. اینگونه هم هست. اما برای بنده نکاتی در برداشت که امیدوارم با تعمیم آنها به سایر موارد در آینده موفقیتهای بیشتری در صید داشته باشم. از تحمل دوستان متشکرم.]

به علت گرمای جهانی و کاربرد بسیار طعمه های دارای ارزش غذایی بالا، کپورها و اسپله ها بیش از حد تصور رشد میکنند. مخصوصا در مورد کپور، این موضوع بسیاری از ماهیگران را به این خطا دچار ساخته و درکشان از ابزار و وسایل جنگیدن با ماهی بزرگ اصلا صحیح نیست.

تعداد کپورهای بالای 18 کیلو که در انگلستان صید می شوند به طرز قابل ملاحظه ای افزایش یافته است و این در حالی است که در سایر نقاط اروپا، علی الخصوص در فرانسه، کپوری با این وزن بچه ماهی به حساب می آید. در فرانسه وزن کپورها از 70 پوند (حدودا 32 کیلو) هم تجاوز میکند.

در اینجا هدف من تاثیر استفاده از چوبهایی است که برای صید کپورهای بزرگ در حدود 22 کیلو و بالاتر و اسپله هایی با وزن 45 کیلو و بالاتر است. از این اوزان استفاده میکنم چون خوشبختانه این شانس را داشته ام که تعدادی ماهی با این اوزان با چوبهای مختلف صید کنم و فرصت بازی با ماهی را داشته باشم. به نظر من قدرت بازدارندگی شاه کلید بازی با یک ماهی بزرگ است. شاید بتوانید با چوبتان 150 متر با دقت تمام پرتاب بکنید اما اگر هیچ کنترلی بر روی ماهی در حال فرار ندارید و فقط به کلاچ روی چرختان متکی هستید، در این صورت برگ برنده را در اختیار ماهی قرار داده اید. این موضوع میتواند مشکلاتی را برای شما به وجود بیاورد که بزرگترین ماهی عمرتان را از دست بدهید. شاید روزی بزرگترین ماهی و رکورد عمرتان به قلاب بزند و گرفتار هم بشود اما اینجاست که تمام تلاشش را برای شکست دادن شما خواهد کرد. او اینکار را با جستجوی کوچکترین ضعفی در ابزار و وسایل شما شروع خواهد کرد. اغلب این ضعفها به نتایجی در ترشح بسیار آدرنالین، لرزش بیش از حد بدنی و در آخر هنگام بررسی نخ پاره شده تان به درد بسیار آزارنده ای در شکمتان منجر خواهند شد. امیدوارم این نوشته شما را از این تجارب بی نیاز سازد.

ماهیان بزرگ اغلب قدرتی زیاد و حتی غیر قابل باور دارند. هنگامی که بزرگترین ماهی عمرتان مانند موج به سوی قسمتهای پر از مانع آب شناور است، چنین نیروی حرکتی ناگهانی و بزرگ به همراه وزن ماهی واقعا امری است که جلوگیری از آن بسیار دشوار است.

شما در یک سوم بالایی یا حداقل نیمه بالایی چوبتان به نیروی زیاد نیاز دارید. بدون این فاکتور انگار ماهیگیر ماهی را با قسمت کلفت و پایینی کنترل میکند که در بیشتر چوبها بسیار ریسک دارد چراکه قسمت پایینی چوب نمی تواند کار زیادی بکند. قرار نیست شما فقط به وسیله کلاچ چرخ و بدون هیچ کنترلی بر ماهی با او بجنگید.هنگام مبارزه فقط با کلاچ، کوچکترین خطایی در بازی با چرخ ممکن است به پاره شدن لب ماهی، پاره شدن نخ، یا شکستن چوب منجر شود یا اینکه آنقدر نخ به ماهی بدهید که بتواند با چند فرار خودش را به محدوده امن موانع داخل آب برساند. شاید در اینجا بگویید که میخواهید به طور متفاوت با ماهی مبارزه کنید، نرمتر رفتار کنید و با تغییر زاویه چوب و نخ به مبارزه ماهی بروید. بعضی وقتها که ماهی هدف اولیه اش را می شناسد فقط به قصد آن شنا میکند و برایش اصلا مهم نیست که شما برای توقفش چه کار میکنید.

بعضی از ماهیها را به هیچ وجه نمیتوان فقط با ترکیب چوب و چرخ متوقف ساخت. این تجربه را با یک ماهی در دریاچه Lac du Salagou در فرانسه داشتم. چوبم دارای تست دو و سه چهارم پوند و اکشن متوسط بود. نخ ماهیگیری من دارای قدرت کشش 15 پوند [تقریبا 7 کیلو] بود. ماهی با سادگی تمام در یک خط مستقیم حرکت میکرد و چوب بیش از اندازه تستش خم شده بود تا اینکه نخ در چرخ تمام شد و پاره گشت. این ماهی کپور بود چون در همان لحظات اول مبارزه به سطح آب آمد و دیده شد.

مثال دیگری برای نیاز به قدرت در سال 2005 در دریاچه Rainbow Lake در فرانسه اتفاق افتاد.در اینجا نه تنها قلاب شماره 2 با ضخامت صنعتی کاملا باز شد و نخ جدید و قدرتمند با تست 15 پوند به راحتی پاره شد بلکه چوب معروفی که استفاده می شد نیز بلافاصله از مقدار انحنای در نظر گرفته شده خارج شد و برای جلوگیری از فرار کپور فوق سنگین به داخل درختان زیر آب کافی نبودند. در این آب حتی زمانی که چوب ماهیگیری را به پایه و در حقیقت به زمین بسته بودم و چرخهای بیت رانر شیمانو باز بودند، یک جفت تکان شدید از فاصله ای حدود 200 یارد، آنقدر قدرتمند بودند که چوب و کلاچ نتوانستند تکان اولیه ماهی را مهار کنند. در این هنگام چوبهای بکار رفته چوبهای اورجینال Hutchinson Dream به طول 390 سانتی متر و نخ اصلی نخ تابیده بود!!!

باید اضافه کنم در سفر آخرم کپوری از دست رفت که می توانست تا امروز بزرگترین صیدم باشد؛ آن ماهی الان 87 پوند [تقریبا 40 کیلو] وزن دارد. ماهی راهش را به طرف درخت زیر آب کج کرد و با اینکه واقعا یک فوت زیر سطح آب شنا میکرد نتوانستم او را به خشکی بکشم. به احتمال قوی با چوبهای پرقدرت فرارهای اولیه ماهی بهتر مهار میشوند. حتی با وجود این اکثر ماهیها میدانند که باید به داخل موانع فرار کنند و دقیقا میدانند که کجا امن است. وقتی این ماهیهای هوشیار بالای 60 یا 70 پوند باشند، انتخاب صحیح یک چوب ضروری است.

البته باید این موضوع نیز ذکر شود که باید خط قرمزی بین ماهیگیری در نزدیکی موانع با استفاده از ابزار امن و بی خطر مانند سربهای آزاد شونده و ماهیگیری به هر قیمت کشید. این آخری اگر در کنار موانع انجام شود میتواند به رنج یا مرگ ماهی منجر شود. [دوستان این سربهای آزاد شونده به گمان من در کشورمان موجود نیستند. همانطور که در تصویر زیر می بینید:

این سربها به راحتی در بین موانع از نخ جدا میشوند. سمت چپ به نخ اصلی و سمت راست به قلاب متصل میشود. پوششی قسمت آزاد گیره سرب را در حین پرتاب محکم نگه میدارد و با اینکه این پوشش محکم بوده و تنها در صورت وارد کردن فشار زیاد، به گیره اجازه باز شدن میدهد، این نوع سرب برای پرتابهای بسیار طولانی توصیه نمیشود. در صورت گیر کردن در موانع، سرب آزاد میشود. چون ریسه ها تک قلابی است با جدا شدن سرب از نخ اولا تنها چیزی که به نخ وصل است و از نخ کلفت تر هم هست ماهی است. یعنی احتمال گیر کردن سرب به صفر میرسد. ثانیا در صورت پاره شدن نخ، ماهی مجبور به حمل وزنه سنگین با خودش نیست.]

در موقعیت دریاچه Rainbow Lake در فرانسه فکر میکردم چوب لازم برای کارم را دارم چون با همان چوبها در کشور خودم یک سری کپور بالای 40 پوند و تعدادی اسپله از 50 تا 100 پوند را صید کرده بودم. فکر میکردم وقتی این چوبها در فرار اول اسپله 70 پوندی را مهار کرده اند بنابراین قادر خواهند بود در نزدیکی موانع برای کپوری با وزن یکسان نیز همان کارآیی را داشته باشند.

در آبهای بزرگ کپورها عادت دارند بسیار به اطراف شنا کنند ودر مقایسه با ماهیهای آبهای کوچکتر در بسیاری موارد ورزیده تر و سریعتر هستند. اگر هیچگاه کپور بالای 50 پوند نگرفته اید پس بهتر است بگویم در فرار اول شتاب این ماهی مانند حرکت جهشی و فنر مانند یک دونده 100 متر است که نخ ماهیگیری شما هم به او وصل باشد. [50 پوند میشود تقریبا 23 کیلو. من که تا حالا کپور به این وزن نگرفته ام و فکر نمیکنم به این زودیها اصلا چنین کپوری ببینم.]

چوبهایی که امروزه برای اسپله استفاده میشوند به نظر من شبیه بیشتر چوبهایی هستند که از قایق برای صید دریایی استفاده میشوند و در اصل باید هم چنین باشند. تست این چوبها و اکشن آنها، اغلب برای خنثی کردن فراراولیه و وحشتناک اسپله بالای 2 متر به اضافه قدرت احتمالی جریان آب رودخانه، به چنین قدرت ویرانگری نیاز دارد.

تجربیات ناچیز من میگویند که بازی با اسپله شبیه مبارزه با کپور نیست. شبیه مبارزه با هیچ نوع دیگری نیست. شنا با حلقه زدنهای متوالی، چسبیدن به کف آب، ماهیچه های 2 متری! آنها مرد میدانند! وقتی از ساحل صید کنید و اسپله به قلاب بیفتد باید آماده مسابقه طناب کشی شوید. شاید عبارت "بازی کردن با ماهی" نیز به همین علت باشد!!! وقتی در ساحل تقلا میکنی تا پاهایت را در خاک فرو ببری تا مبادا به داخل آب پرت شوی در یک بازی جدی شرکت کرده ای. [وقتی صحبت به بازی –من میگویم  درگیری – با اسپله غول پیکرمیرسد من میدانم چه میگوید. مقابل چشمان خودم اسپله یک قلاب را کاملا باز کرد به طوری که مانند میخ صاف بود. قلاب بزرگ بود. تصورش را بکنید میخ صاف حاصله حداقل 8 تا 10 سانتی متر طول داشت.]

صید اسپله از داخل قایق هم همان است. در انگلستان یک اسپله از داخل قایق گرفتم که مرا با قایق در چهار گوشه یک دریاچه 3 هکتاری برد. باد مخالف قدرتمندی هم می وزید. این ماهی هرگز به داخل تور هیچ کس نیامده است. من با جرات میگویم که این اسپله بزرگترین اسپله این کشور است. من دو اسپله بالای 100 پوند [تقریبا 45 کیلو] گرفته ام و قدرت این یکی چیزی بود که آن دو قادر نبودند با او در یک لیگ بازی کنند.

اگر گمان میکنید ماهی بزرگ بگیرید و میدانید ابزارتان برای این کار مناسب نیستند، خودتان را گول نزنید؛ وسایلتان را هر چه سریعتر عوض کنید.چوبهای معروف زیادی هستند که مناسب نیستند. برای مبارزه با کپوری بالای 30 کیلو باید چوبی درخور این عظمت داشته باشید.

در ایالات متحده برای مثال، آبهای بیشماری وجود دارند که میتوانند با کپورهای غول پیکر برای هر ماهیگیری رکورد جدیدی در بر داشته باشند. اما به علت مشکلات وسایل ماهیگیری و بی تجربگی ماهیگیران در بازی صحیح با ماهی، در اکثر مواردی که این ماهیهای عظیم الجثه به قلاب می افتند فرار هم میکنند.

من به ابزار ماهیگیری به عنوان یکی از اساسی  ترین فاکتورهای موفقیت نگاه میکنم و شما نیز اگر احساس می کنید که چوب ماهیگیری مناسب برای موقعیتی که در آن هستید را ندارید بهتر است در آن موقعیت صید نکنید.

سالها قبل در دریاچه  Dream Lake یک ماهی  افسانه ای را که در آن روزها دولفین نامیده میشد و 70 پوند [حدودا 32 کیلو] وزن داشت به قلاب آوردم اما به خشکی نه! در ابتدا واقعا آن را دیدم که در نزدیکی من شنا میکرد. هنگ کرده بودم وقتی بزرگیش را دیدم. قبلا ماهی 55 پوندی گرفته بودم و فکر میکردم بزرگترین است. متوجه شدم این ماهی جدید طوری در آب فرو میرود که هیچ موجی تولید نمیکند. باید دید تا فهمید این ماهی چقدر باهوش است. درست 10 دقیقه بعد، که هنوز در عجب بودم که آیا این صحنه رویا بوده یا نه، ضربه اولیه ای در چوب ماهیگیری ام احساس کردم که در عمرم تجربه نکرده ام. قبل از اینکه به چوب برسم به فاصله 70 متر با سرعت هر چه تمام به همه بوته ها و علفهای داخل آب که در مسیر بودند پناه برد و در یکی از این علفزارها قلاب را جا گذاشت.

چوبهای دارای کلاس بالاتر دارای اکشنهای متنوع و با کیفیتی هستند که میتوانند کنترل غیر قابل باوری بر ماهی را به ماهیگیر اعطا کنند. این چوبها دقت پرتاب را بالا میبرند. سبک هستند. حساسیت خوبی دارند. برای پرتابهای طولانی مناسب اند. میتوانند در فواصل نزدیک نیز با وقار با ماهی مبارزه کنند. و...

کاش در روز صید در دریاچه Rainbow Lake فرانسه یکی از این چوبها داشتم.

مطالب این وبلاگ به دو صورتند: 1- نوشته های شخصی خودم. 2- ترجمه هایی که توسط خودم انجام می گیرد و منبع آن هم حتما موجود است. تاریخ نشر مطالب هم مشخص است. اخلاق نوشتن را هیچ گاه زیر پا نمی گذارم. استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلا مانع است.